Jongens hou me tegen want ik geloofde mijn eigen ogen niet toen ik gisteravond zappend langs Shownieuws bleef hangen. Daar stond me toch een verschijning voor de draaiende camera waarvan je direct de neiging krijgt om een pannetje stevige Hollandse erwtensoep op het vuur te zetten. We kennen onze zanger Thomas Berge natuurlijk allemaal als die jongen met een immer gezonde blos op de wangen. Tegenwoordig lijkt hij echter verdacht veel op iemand die per ongeluk drie maanden opgesloten heeft gezeten in de voorraadkast van een obscuur veganistisch restaurant zonder vast voedsel. Het ingevallen gezicht staarde werkelijk hol de huiskamer in.
Het geruchtencircuit draait al dagen overuren en zegt dat onze zingende vriend het zoveelste gewillige slachtoffer is van de bladenindustrie. Hij schijnt namelijk zijn zinnen te hebben gezet op de felbegeerde cover van een bekend fitnessblad voor mannen. Thomas zelf speelt echter nog de vermoorde onschuld en probeert uiterst mysterieus te doen over zijn schrikbarende transformatie. “Ik ben met iets bezig waar ik nog niet wat over kan zeggen, want dat is niet handig, haha, maar ik ben inderdaad een aantal kilo’s kwijt.” Je vraagt je oprecht af wie hij in hemelsnaam voor de gek probeert te houden met dat getergde lachje.
Blijkbaar voelt de beste man de midlifecrisis al heet in zijn nek hijgen. Hij wil koste wat kost aan de buitenwereld bewijzen dat hij nog meedoet met de afgetrainde goden van deze wereld. “Wat ik wel kan zeggen is dat ik de allerfitste versie van mijzelf wil zijn voor m’n veertigste en dat het ook wel een beetje een persoonlijke missie is geworden het afgelopen jaar.” Een persoonlijke missie die naar mijn bescheiden mening is doorgeslagen in pure zelfkwelling. Je ziet dit treurige fenomeen de laatste tijd helaas wel vaker in de kringen van Hilversum. Bekende koppen die plotseling halveren en met droge ogen zweren dat het puur en alleen door de broccoli komt.
Natuurlijk valt in de wandelgangen al vrij snel het beruchte woord Ozempic. Dat wondermiddel is momenteel immers nog populairder onder sterren dan een gratis borrel op een rode loper première. Maar als er door de verslaggever van Shownieuws naar gevraagd wordt ontkent onze drastisch gekrompen zanger in alle toonaarden. “Absoluut niet. Het gaat er gewoon om dat je heel goed moet tellen wat er naar binnen gaat en je moet heel goed weten wat er naar buiten gaat qua energie.” Alsof we hier met zijn allen op ons achterhoofd zijn gevallen en niet doorhebben hoe de hazen lopen in showbizzland.
Hij ratelt daarna vrolijk verder over zijn spartaanse regime alsof het de normaalste zaak van de wereld is. “In een tijdsbestek van een half jaar ben ik tien tot twaalf kilo kwijt. Het is nu dit punt en nu gaan we spieren opbouwen, maar als ik dan te veel zeg, dan heb ik mezelf weer verklapt, dus ik moet nu stoppen” Nou Thomas als je nog even doorgaat met afvallen blijft er straks zo bizar weinig van je over dat de fotograaf een flink vergrootglas nodig heeft voor die bewuste covershoot.
Aan de desk van Shownieuws waren de meningen al net zo vernietigend als de mijne. Werkelijk niemand kon om dat uitgemergelde snoetje heen. Deskundige Emilie Sleven sprak de woorden uit die de rest van Nederland dacht vanaf de bank. “Mag ik zeggen dat ik dit wel genoeg vind qua afvallen? Het is niet zo dat het iemand bepaald mooier maakt.” Daar voegde ze terecht de snoeiharde en pijnlijke conclusie aan toe. “Dit is niet mooi.”
Zelfs de normaal zo uiterst diplomatieke Jordi Versteegden moest even flink slikken toen hij de ruwe beelden zag. Hij probeerde de boel nog te sussen voor de kijkers maar de diepe verbazing was overduidelijk van zijn gezicht te lezen. “Ik moet eerlijk zeggen… Ik wil niet zeggen dat ik ervan schrik, maar misschien was het het shot ofzo.” Tuurlijk Jordi het zal de belichting en de cameralens wel weer zijn die er ongewild twintig kilo afsnoept bij onze zanger.
Het meest tekenende en ongemakkelijke commentaar kwam nog van Fien Vermeulen. Zij heeft nota bene met deze man op een onbewoond eiland gezeten waar ze moesten zien te overleven op een halve kokosnoot en wat zeewater per dag. “Of het is het licht. Ik moet zeggen: ik heb dus met hem op Expeditie Robinson gezeten waar je redelijk wordt uitgehongerd, maar toen zag hij er ook niet zo uit, hoor, aan het einde.” Laat dat even goed bezinken lieve mensen. Zelfs na wekenlang creperen in de meedogenloze jungle zag hij er nog beter uit dan hoe hij er gisteravond bij liep.
Uiteindelijk sloeg Bart Ettekoven de spijker keihard op zijn kop wat betreft deze treurige vorm van ijdeltuiterij in televisieland. Al die kwetsbare mannen die zichzelf massaal uithongeren voor een piepklein beetje goedkope aandacht in het tijdschriftenschap. “Is dat tegenwoordig ook een soort hype?” Het antwoord daarop is een volmondig en treurig ja. Laten we met zijn allen hopen dat deze bizarre uithongeringstrend heel snel weer overwaait en iemand Thomas vanavond nog een flinke pan met gehaktballen toeschuift.
