Je herinnert je Jutta vast nog wel als de vlekkeloze schaatsdiva met die messcherpe eyeliner die geen krimp gaf tijdens een belangrijke wedstrijd. Tegenwoordig lijkt ze haar indrukwekkende sportcarrière echter steeds vaker naar de achtergrond te schuiven voor een permanente rol in het vermoeiende mediacircus van haar macho vriendje. Liefde maakt blijkbaar niet alleen stekeblind, maar zorgt er ook voor dat je je laatste greintje Hollandse nuchterheid ergens in een greppel achterlaat.
Wat is er nu weer voorgevallen, hoor ik je denken. Nou, mevrouw deelde onlangs beelden op haar sociale kanalen waarop te zien is hoe ze zich weer eens zonodig moest bewijzen. Haar Amerikaanse bokser had blijkbaar de euvele moed om hardop te betwijfelen of onze schaatsleeuwin wel met een uit de kluiten gewassen vierwieler een troebele modderpoel kon trotseren. En in plaats van haar schouders op te halen en vol volwassen desinteresse een slok van haar peperdure ijskoffie te nemen hapte ze direct toe alsof haar hele imago en relatie er vanaf hingen.
Ze klom op dat brullende gedrocht van een machine en scheurde pardoes een bijzonder louche en afgelegen moeras in. Het was natuurlijk wachten op een totale catastrofe. De motor begon halverwege flink te protesteren en onze weelderige glamourpoes kwam genadeloos vast te zitten in de smerige, zuigende smurrie. Het had wel iets tragikomisch, hoe ze daar wanhopig ploeterde en worstelde tussen het riet en de vliegen, puur en alleen om een nutteloos punt te maken tegenover haar stoere vent. Met pijn en moeite wist ze zich ter nauwernood uit die drassige ellende te bevrijden.
Je kunt je waarschijnlijk wel een voorstelling maken van hoe ze er na die wilde rit uitzag. De ooit zo loepzuivere blondine leek letterlijk door een open rioolbuis te zijn getrokken en was werkelijk van top tot teen besmeurd met een onsmakelijke bruine drab. En maar hysterisch lachen voor de volgers natuurlijk, alsof het allemaal een ontzettend geniale en spontane grap was.
Haar vriend stond er veilig en schoon aan de kantlijn bij en keek ernaar, ongetwijfeld enorm in zijn nopjes met dit bizarre staaltje van blinde onderdanigheid. Zijn reactie vormde werkelijk de beschimmelde kers op de taart. “Je deed het geweldig”, deelde hij haar naderhand welwillend mede. Dat klonk werkelijk exact alsof hij een kleuter prees die zojuist voor het allereerst met succes op een plastic potje had geplast. Het is soms echt stuitend om te zien hoe ver verstandige meiden durven te gaan voor een simpel aaitje over hun bol.
@juttaleerdam Becoming more country: part 1 🤠
♬ origineel geluid – Jutta Leerdam
Arme planten en andere levende wezens die in het water leven. Bruut geweld tegen de natuur. Waar was dit voor nodig?
Heel zielig en kinderachtig stel, meer kun je er niet van zeggen.
Ze deed het tip top .