Terwijl we normaal gesproken smullen van de tactische oorlogsvoering tussen de verschillende kampen is de sfeer in de loods momenteel gedaald tot een ongekend dieptepunt van interne moddergevechten. Het lijkt wel alsof er een collectief virus van onderlinge haat is uitgebroken. Bij de Slangen vliegen Casper en Kristie elkaar genadeloos in de haren en Nyssa is de afwachtende houding van de heren bij de Vossen inmiddels helemaal spuugzat. Maar de absolute hoofdprijs voor de meest treurige vertoning van deze week gaat zonder twijfel naar de Gieren.
Daar is de toch al wankele dynamiek tussen Frank en Roxy nu definitief als een slecht gerezen soufflé in elkaar geklapt. Ze balanceren al vanaf dag één op de dunne lijn tussen liefde en afkeer, maar nu is de bom echt gebarsten. De druppel die deze overvolle emmer deed overlopen was schijnbaar die volslagen bezopen containeropdracht al hebben ze in dat bewuste kamp vaak niet meer nodig dan een verkeerde blik om compleet over de rooie te gaan. De boel escaleerde in ieder geval in een razend tempo en natuurlijk kon Robert het weer niet laten om zich als een zelfbenoemde scheidsrechter in de vuurlinie te werpen.
En precies daar midden in die giftige driehoek liep de situatie volledig uit de klauwen. Het niveau van de ruzie daalde pijlsnel naar dat van een opgefokte kleuterklas op het schoolplein. Er werd luidkeels over en weer geschreeuwd dat de ander zijn “bek moet houden”, wat natuurlijk getuigt van een ijzersterke volwassen communicatiestijl. De testosteron vloog in het rond toen daar direct fel op werd gecounterd met de vraag wat “die jongen dan wel niet wil”. Voor we er erg in hadden stonden de heren letterlijk neus aan neus tegenover elkaar te briesen.
Het is werkelijk een wonder dat de productie nog niet heeft hoeven in te grijpen, want ze waren hooguit een fractie van een seconde verwijderd van fysiek geweld en een onvermijdelijke rode kaart. De spanning was door het beeldscherm heen te snijden. Voor Frank zou een gedwongen vertrek overigens aanvoelen als een vervroegde zegen, aangezien hij er na deze cyclus toch al de brui aan geeft. Maar voor Robert staat er aanzienlijk meer op het spel. Het zou een ronduit lachwekkend en pijnlijk einde van zijn avontuur zijn als hij zijn droom op die ton ziet verdampen door een onbeheerste uitbarsting.
