De aanhoudende soap rondom onze favoriete gevallen parkenmagnaat Peter Gillis heeft namelijk weer een nieuw en gitzwart hoofdstuk gekregen. Je zou toch ergens de ijdele hoop koesteren dat een man met zijn forse postuur en eindeloze stroom aan schandalen zich tegenwoordig verre houdt van fysiek drama, maar het bittere tegendeel is helaas waar. Het Openbaar Ministerie wil hem momenteel een schamele honderdveertig uur laten schoffelen voor de vermoedelijke afranseling van zijn voormalige vlam Nicol Kremers. Volgens mediakenner Victor Vlam is de aanklacht werkelijk afschuwelijk, al vindt hij die magere strafeis een absolute giller en concludeert hij stellig, “Hij heeft nóg mazzel”
Maar het wordt pas echt ranzig als we luisteren naar de mensen die destijds daadwerkelijk in de Brabantse modder stonden. Neem nou Samir een voormalig werknemer van Peter die blijkbaar ook nog een financieel appeltje met hem te schillen heeft over een genegeerde ontslagvergoeding. Deze beste man was die bewuste avond in mei gewoon aan het werk op het veelbesproken vakantiepark Prinsenmeer en besloot genadeloos uit de school te klappen bij de Story. Hij herinnert zich de ijzingwekkende sfeer feilloos en stelt onomwonden, “Ik weet wat ik heb gezien en wat er die bewuste avond op 29 mei 2022, is gebeurd. Dat heb ik ook bij de politie verklaard.” Volgens Samir ontvouwde het drama zich letterlijk voor zijn neus op de werkvloer. Hij beschrijft de rumoerige aanloop naar de ellende uiterst gedetailleerd met de woorden, “Dan heb ik het over de mishandeling van Nicole, door Peter Gillis. Ik werkte die avond achter de bar in de Caribbean Bar op vakantiepark Prinsenmeer in Ommel, waar we een livemuziek-avond hadden. De ruzie van Peter en Nicol begon aan de bar pal voor mijn neus.”
Wat er daarna gebeurde, leest als een donker script van een uiterst treurige en goedkope maffiafilm. Nicol zocht blijkbaar een veilig heenkomen in het damestoilet, maar de logge kasteelheer denderde daar zonder enige schroom achteraan. Samir voelde direct nattigheid en besloot moedig poolshoogte te nemen in de sanitaire ruimte. Wat hij daar aantrof, is oprecht misselijkmakend te noemen. Hij reconstrueert de vermeende horrorminuten uiterst koeltjes met de schokkende zin, “En Peter ging achter haar aan. De situatie zag er dreigend uit dus ik besloot er ook achteraan te gaan. Op de wc escaleerde het en pakte Peter Nicol bij haar haren vast en sloeg haar met haar hoofd keihard tegen de spiegel. Dat was echt vreselijk om te zien. Nicol huilde.” Je vraagt je toch werkelijk af hoe iemand het in zijn botte hersens haalt om zich zo beestachtig te gedragen tegenover zijn partner.
Het meest verontrustende van dit hele schandaal is misschien nog wel de meegaande houding van de omstanders. Er stonden blijkbaar meerdere figuren uit zijn persoonlijke hofhouding toe te kijken hoe deze hel zich ontrolde in de toiletgroep. Samir legt de vinger genadeloos op de zere plek en fileert deze stille getuigen met de bittere en rake observatie, “Op dat moment kwamen er meer mensen bij staan, die hebben de mishandeling allemaal waargenomen, maar willen daar tot op de dag van vandaag niet over verklaren. Dat komt omdat zij nog altijd goed contact met Peter hebben sommigen werken nog steeds voor hem.” Wat een stuitende en ziekelijke lafheid. De klokkenluider vat dit walgelijke gedrag van de jaknikkers perfect samen met een uiterst bloemrijke en volkse omschrijving. Hij spuwt zijn gal en stelt terecht, “Het zijn allemaal vieze kontenlikkers van Peter. Maar ik ben niet bang, ik vertel de waarheid. Wat ik heb gezien is dusdanig heftig, dat zal en kan ik niet vergeten.”
En wat doet de grote beklaagde zelf in de tussentijd. Die trekt uiteraard weer zijn bekende juridische rookgordijn op. Terwijl de politie destijds met gillende sirenes naar het chalet van het koppel moest snellen om de boel te sussen probeert Peter nu de getuigenverklaring van de oud medewerker keihard onderuit te schoffelen. Hij verschuilt zich lafjes achter zijn peperdure raadsman en komt met een nogal zwak en pijnlijk verweer op de proppen. De realityster wuift de horrorverhalen simpelweg weg met het slappe excuus, “Mijn advocaat heeft in de rechtszaal verteld dat de verklaring van Samir haaks staat op die van Nicol. Zij hebben tegenstrijdig verklaard.” Laten we wel wezen, als je enige strohalm is dat twee zwaar getraumatiseerde mensen elkaar misschien ergens op een detail tegenspreken in een zee van chaos dan sta je toch echt met een gigantische achterstand in de rechtbank van de publieke opinie. We wachten met de popcorn op schoot af of de rechter nog wat extra schoffeluren aan deze droevige zaak gaat vastplakken.
