De eeuwig doordraaiende soap rondom onze beruchtste volkszangers André Hazes heeft weer een nieuw en ronduit fascinerend hoofdstuk bereikt. Net als we dachten dat de stofwolken rondom de talloze wisselende partners en dramatische breuken een beetje waren neergedaald begint de ijdele telg van de Hazes dynastie ineens weer luidruchtig te fantaseren over trouwpakken en bruidstaarten.
Het opmerkelijke mediaoffensief begon eigenlijk bij de bescheiden plannen van zijn grote zus. Roxeanne en haar eeuwige aanhangsel Erik hebben na jaren van twijfelen besloten om die felbegeerde krabbel te gaan zetten. En wie mag daar tot ieders grote verbazing de ringen komen aangeven precies, onze eigen romancier. Hij deelde dat heuglijke feitje onlangs met de pers en kon zijn diepe teleurstelling over de minimalistische aanpak van zijn zus maar amper verbergen. Hij verwoordde de treurige gang van zaken in de Telegraaf met de volgende klagende zinnen: “Twee weken geleden vroeg Rox of ik haar getuige wil zijn. Ik verwachtte een heel spektakel, maar het wordt gewoon een heel basic gemeentehuisbruiloft.” Tja, de nuchtere Roxeanne snapt tenminste dat je de liefde prima kunt bezegelen met een gezellige barbecue achteraf in plaats van een hysterisch en weelderig circus op te tuigen. Al moeten we hem nageven dat hij oprecht ergens wat weke emoties voelde over zijn verzoening met zijn zus. Hij sprak daarover: “Vooral met waar wij vandaan komen. Onze band is zo bijzonder geworden.”
Maar die bescheidenheid staat logischerwijs in schril contrast met de bombastische grootheidswaanzin van de zanger zelf. Zodra het woord trouwen valt, slaat de fantasie bij hem direct weer volkomen op hol. Waar hij de arme Monique Westenberg de afgelopen jaren zo ongeveer een halve juwelierszaak aan verlovingsringen heeft toegeschoven zonder daadwerkelijk ooit de weg naar het altaar te vinden weet hij nu honderd procent zeker dat zijn huidige vlam Noa Braaf wel die grote stap met hem mag maken. De illusies kennen werkelijk geen grenzen in zijn hoofd. Hij droomt al volop over een decadent festijn in de warme zon en strooide achteloos met de volgende denigrerende uitspraak: “Kijk, als ik met Noa over een bruiloft praat die komt natuurlijk dan heb ik het over Italië en een tuin en allemaal familie aan tafel – van haar dan.”
Lees dat laatste deel nog maar eens heel aandachtig door. De terloopse toevoeging dat blijkbaar uitsluitend háár familie aan die lange Italiaanse tafels is uitgenodigd, is een vlijmscherpe en kille snerp richting zijn eigen disfunctionele bloedverwanten. Moeder Rachel zit in haar Spaanse brasserie ongetwijfeld al witheet de fictieve gastenlijst door de versnipperaar te halen. En alsof een serene setting onder de cipressen niet stijlvol genoeg is wil de zanger er uiteraard een ordinair Hollands meezingfeest van maken. Hij fileerde de subtiele plannen van de rest en deelde zijn eigen ranzige visie op romantiek met de woorden: “Gewoon spektakel, gekkigheid. Tino Martin (red.) die komt zingen, zo zie ik het voor me.” Niets ademt immers zoveel klasse en eeuwige trouw als een wankelende volkszanger die de microfoon vasthoudt op je peperdure droombruiloft. Wij wachten de gouden envelop voor dit megalomane sprookje in ieder geval met een flinke dosis leedvermaak af.
Hij en trouwen, met die Noa houd ook geen stand, de sukkel. 🤭