Als je dacht dat we inmiddels wel het absolute dieptepunt hadden bereikt in de kille loods van De Bondgenoten dan heb je de laatste uitingen van alfamannetje Salar richting zijn vriendinnetje Mercedes overduidelijk nog niet gezien. Het is werkelijk een wonder dat die twee de boel nog niet compleet hebben afgebroken.
We zagen de scheuren in dit wankele poldersprookje natuurlijk al weken geleden ontstaan. Denk maar even terug aan vorige maand toen onze blonde diva nog zonder met haar ogen te knipperen glashard stond te liegen over de nogal agressieve uitspraken van haar vader. Of neem die pijnlijke keer dat Salar haar publiekelijk en zonder enige gêne voor de voltallige groep vernederde omdat ze zich als een onvolwassen kleuter gedroeg tijdens een bloedserieus gesprek. De liefdesbeker is overduidelijk leeg, maar ze blijven elkaar stug en wanhopig vasthouden.
We kregen we via een voorproefje weer een heerlijk staaltje wansmakelijke televisie voorgeschoteld. Mercedes stond ergens treurig in de tuin een koud bordje havermout weg te lepelen wat er op zichzelf al behoorlijk deprimerend uitzag. Salar besloot dat dit het perfecte moment was om haar even lekker verbaal onderuit te halen. Hij liep in de vroege ochtend op haar af en blafte de ronduit onbeschofte woorden: “Stop met zo te vreten, man” Vervolgens griste hij zonder enig greintje respect haar ontbijt uit haar handen, marcheerde hautain naar het tuinbankje waar Thomas en Anouk zaten en begon ongegeneerd haar zuurverdiende eten naar binnen te werken.
Je snapt dat de sfeer direct onder het vriespunt lag. Mercedes stond daar te koken van woede met een gezicht waar je de weersverwachting voor een zware voorjaarsstorm op kon aflezen. Salar, die natuurlijk dondersgoed wist dat hij veel te ver was gegaan probeerde de boel te sussen door haar als een soort afgericht huisdier een lullig hapje te voeren. Zij beet direct bits van zich af met de woorden: “Ik wil niet” De man in kwestie speelde daarna vol overgave de vermoorde onschuld en stelde de uiterst domme en ietwat denigrerende vragen: “Waarom? Zit je vol? Ben je niet lekker?”
De passief-agressieve spanning was op dat moment werkelijk om te snijden. Na de korte, ijskoude vraag van hem met de woorden “Wat is er dan?” kreeg hij slechts een afgemeten “Niks” terug van zijn furieuze vriendin. Nadat hij haar nog wat had lopen treiteren vanaf dat zonnige tuinbankje, besloot hij toch maar even een slijmerige knuffel te proberen en vroeg hij poeslief: “Waarom doe je zo?” Toen barstte de bom bij onze gefrustreerde realityster en liet ze even luid en duidelijk weten hoe respectloos ze behandeld werd. Ze verwoordde haar diepe frustratie met de zin: “Het gaat erom dat als ik een hapje van je neem, je zegt: wat zit je nou te vreten? Alsof ik zoveel vreet”
In plaats van gewoon zijn welgemeende excuses aan te bieden voor zijn botte en lompe gedrag, begon de emotionele manipulatie pas echt. Hij ontkende glashard de realiteit en zei: “Dat heb ik toch niet gezegd?” Waarop Mercedes standvastig bleef met een simpele en duidelijke “Jawel” Salar probeerde de geschiedenis nog snel even te herschrijven door te beweren: “Ik zei: gooi eens hier, dat vreten.” Maar de blondine liet zich dit keer niet zomaar afschepen en pareerde fel met: “Nee, helemaal niet.” Toen trok Salar de ultieme sneue troefkaart voor mannen die in het nauw gedreven zijn en zuchtte hij theatraal: “Ging het je daar om? Ik bedoelde er überhaupt niets mee. Vrouwen zijn echt fantastisch…”
Dat was voor Mercedes blijkbaar de absolute druppel. Ze smeet een heerlijke, moderne modeterm in de strijd en beet hem meedogenloos toe: “Je zit me gewoon te foodshamen hier. Alsof ik zo dik ben.” De arme meid deelde nog wel een venijnige elleboog uit toen hij wéér om een fysieke verzoening kwam bedelen, maar zoals altijd liet ze zich uiteindelijk toch weer inpakken door zijn slappe arm om haar schouder. Salar probeerde zijn eigen straatje nog een laatste keer wanhopig schoon te vegen met het doorzichtige excuus: “Ik zei: zit je lekker te vreten?” Maar Mercedes doorzag die laffe poging volledig en sloot de hele giftige discussie treffend af met de woorden: “Ja, maar je zei het op een boze toon. Dus je bedoelde het sarcastisch.”
