We moeten het echt weer eens hebben over de meest recente poppenkast in onze favoriete SBS6-loods. Je weet dat ik geen aflevering van De Bondgenoten mis, maar wat we deze week toch weer voor onze kiezen krijgen is werkelijk voer voor psychologen. We zagen de sluwe blikken en de overduidelijk neppe glimlachjes van de andere deelnemers al van kilometers afstand aankomen toen de grote deuren opeens openzwaaiden. En wie stond daar in de deuropening met zijn typische puppyogen. Precies onze eigen Thomas. Blijkbaar kon hij de harde buitenwereld toch niet zo lekker aan in zijn eentje en kwam hij heel strategisch even wat zendtijd wegsnoepen.
Hij mocht dan wel niet terugkeren om weer vrolijk mee te strijden in de eindeloze spelletjes en achterbakse bondjes, hij was er puur en alleen voor zijn grote liefde Chess. Het duurde natuurlijk geen drie seconden of de tranentrekkerij begon op volle toeren te draaien. Met een gezicht alsof hij net een emotionele marathon door de woestijn had overleefd keek hij haar diep in de ogen aan en startte zijn ingestudeerde riedeltje. “Er komt natuurlijk heel veel op me af, maar ook over me heen en het is heel moeilijk om dat niet met jou te kunnen bespreken”, jammerde hij vol overgave richting de camera’s. Laten we eerlijk zijn dat klinkt toch alsof de arme jongen de zware last van de hele wereld op zijn schouders meezeult. Maar goed, hij drukte haar wel direct op het hart dat hij het allemaal wel redt daarbuiten en absoluut niet de boeman wil zijn. Hij zou immers voor geen goud willen dat ze door zijn zielige betoog plotseling medelijden krijgt en ontslag neemt uit de loods.
En Chess. Nou, die hoef je dat echt geen twee keer te vertellen hoor. Als ik haar zo de laatste weken observeer tussen al dat slinkse geroddel op de banken weet ik dat zij haar ogen angstaanjagend strak op de bal heeft gericht. Die meid ruikt gewoon geld. Ze heeft geen seconde de intentie gehad om haar biezen te pakken en gezellig hand in hand met hem mee naar huis te gaan. Integendeel, ze zit daar met een snoeiharde missie en dat is die felbegeerde ton binnenslepen. Waarom vraag je je af. Nou, “zodat ze samen een hele mooie basis voor een mooie toekomst hebben”, aldus de immer pragmatische Chess. Romantiek is blijkbaar ver te zoeken als er honderdduizend euro op de loer ligt. Je kunt de eurotekens bijna in haar ogen zien reflecteren als ze zo innig naar hem kijkt.
Om de hele situatie nog even wat extra melodrama te geven besloot Thomas ook nog maar even de schoonouders als wapen in de strijd te gooien. Het is natuurlijk altijd een beproefde en slimme zet om de familiekaart te trekken voor wat extra sympathiepunten bij de argeloze kijker. Volgens zijn verhaal “zijn de grootste fans” van Chess namelijk helemaal niemand minder dan zijn eigen vader en moeder. Alsof dat nog niet genoeg was om de stroop rijkelijk om haar mond te smeren, deed hij er zonder blikken of blozen nog een flinke schep bovenop. “Die supporten je helemaal tot de dood. Ze kunnen ook echt niet wachten om jou te zien.” Ik verslikte me werkelijk bijna in mijn eigen drankje toen ik dat aanhoorde. Tot de dood nog wel. Het klinkt haast meer als de dreigende intro van een slechte maffiaserie dan als een gezellige en warme boodschap van je kersverse schoonfamilie.
We gaan in ieder geval zien hoe dit wanhopige toneelstukje zich verder gaat ontrollen op de beeldbuis. Ik bereid me alvast voor op de jaloerse blikken van de medebewoners die ongetwijfeld straks in de slaapkamer stiekem achter hun rug om gaan lopen konkelen over deze mierzoete hereniging. Want je weet precies hoe dat gaat in dat programma, vandaag ben je even het lievelingetje van de groep en morgen steken ze met hetzelfde gemak een mes in je rug.
