Laten we de slappe kamillethee maar meteen door de gootsteen spoelen en overgaan op het echte werk, want de geruchtenmolen in Hilversum draait weer eens overuren. Ik liep gisteren toevallig langs de oude televisiestudio’s waar onze voormalige knuffelrapper ooit de scepter zwaaide en ik kon een cynisch lachje niet onderdrukken. Wat een absolute treurnis is het toch geworden met die man. Waar hij vroeger iedereen om zijn vinger wond met zijn gladde praatjes en die zogenaamd ontwapenende glimlach hangt zijn toekomst nu letterlijk aan een zijden draadje. We hoeven nog maar een paar nachtjes te slapen voordat de heren in de rechtbank de knoop doorhakken in dat eindeloze, deprimerende hoger beroep. De grote vraag die nu door de wandelgangen gonst is of meneer zijn vonnis gaat incasseren als een volwassen vent, of dat hij stiekem als een lafaard het hazenpad kiest richting de zon.
Het theekransje op de redactie gaat werkelijk nergens anders meer over. Is de gevallen ster op dit exacte moment zijn designerkoffers aan het inpakken voor een enkele reis Casablanca. Het zou me werkelijk niets verbazen met dat bord-voor-je-kop syndroom waar zoveel van die omhooggevallen artiesten last van hebben. Hélène Hendriks gooide onlangs op de buis nog wat olie op het vuur en vatte de hysterie eigenlijk perfect samen. Ze zei het volgende. “Nou wordt er in de krochten van het interview natuurlijk geroepen: ‘Die gaat heel snel naar Marokko, want er is geen uitleveringsgedrag.’ Dat is er overigens wel. Dat is in 2023 al getekend, met Yesilgöz, maar dat is wel voor zware criminaliteit. Denk je dat hij er goed aan zou doen voor zichzelf om weg te gaan?”
Ja, de beste stuurlui staan natuurlijk altijd aan wal. Onze roddelkoning van de Story, Guido den Aantrekker kon het niet laten om zijn licht te laten schijnen over dit mogelijke ontsnappingsplan. Met een gezonde dosis dedain sabelde hij het hele idee neer. “Wat schiet je ermee op? Hij kan in cassatie gaan. Als hij dat niet wil en hij vlucht nu ja, dan is het natuurlijk ook over en uit met zijn carrière. Hij kan hier gewoon niet meer heen. Ja, dat is een beetje penny wise, pound foolish. Ik denk dat het een heel domme zet zou zijn, maar goed, hij heeft dommere dingen gedaan volgens mij.” Die laatste venijnige sneer kon hij duidelijk niet binnenhouden en geef hem eens ongelijk. Guido verwacht overigens helemaal geen wereldschokkende wendingen of een compleet ander inzicht van het hof. “Ik kan me bijna niet voorstellen dat een rechter met veel meer marge gaat vonnissen, maar we moeten het zien”, voegde hij daar koeltjes aan toe. Twee jaar de bak in blijft natuurlijk een bittere pil als je gewend bent aan kaviaar en gillende fans.
Maar de grote olifant in de kamer blijft toch de bizarre realiteitszin van de hoofdrolspeler zelf. Het is bijna fascinerend hoe iemand zichzelf zo kan overtuigen van zijn eigen gelijk. Rutger Castricum klapte laatst uit de school over een tamelijk wanhopig telefoontje dat hij destijds kreeg en dat sprak boekdelen. “Hij heeft wel, toen hij mij in die tijd belde, gezegd: ‘Ik ga sowieso niet zitten voor wat ik niet gedaan heb.’ Ik vraag me alleen wel af of je dat op een gegeven moment ook echt doet, want je hebt ook kindjes. Je bent wel voortvluchtig dan. Ja, dat ga je dan niet doen. Hij vindt echt dat hij het niet gedaan heeft.”
Het is een tragikomedie van de allerbovenste plank en ik zit op de eerste rij met een enorme bak popcorn. Zie je het al voor je. Onze voormalige voice of Holland coach die zich ergens in een rokerig theehuis in het Atlasgebergte schuilhoudt constant over zijn schouder kijkend of de lange arm der wet hem al in de kraag komt vatten. De arrogantie druipt er vanaf als je weigert de consequenties van je acties te dragen, maar blijkbaar is het halsstarrig vasthouden aan dat slachtofferrolletje het enige wat hij nog over heeft. De klok tikt genadeloos door en de zandloper is bijna leeg.
