We smullen al maanden van de uiterst toxische dynamiek tussen tortelduifjes Robert en Roxy in De Bondgenoten, maar het begint er nu toch echt op te lijken dat de houdbaarheidsdatum van dit treurige sprookje ruimschoots verstreken is. Waar normale koppels ruziën over wie de vaatwasser uitruimt, vecht dit duo een psychologische oorlog uit voor het oog van honderdduizenden leedvermakende kijkers.
Onze lieftallige brunette heeft er blijkbaar een dagtaak van gemaakt om het fragiele ego van haar vriendje stelselmatig af te breken. Vorige maand konden we al meegenieten hoe ze betrapt werd met ene Noah en nu heeft ze een nieuw slachtoffer gevonden om Robert mee te kwellen. Tijdens een onschuldig vragenrondje kreeg ze de uiterst simpele vraag voorgeschoteld wie eigenlijk haar ultieme droomman binnen de spelshow was. In plaats van braaf de naam van haar huidige bedpartner te fluisteren, gooide ze zonder enige schroom oud-kandidaat Fabio voor de bus. Je kon de ziel van Robert letterlijk horen breken op dat moment.
Natuurlijk hing Robert direct de gekwetste puppy uit waarna de ijskoude Roxy hem doodleuk aankeek en hem de schuld in de schoenen schoof. Ze vuurde de denigrerende vraag op hem af: “Waarom kijk je weer gelijk zo vies?” De arme jongen probeerde nog enigszins zijn mannelijkheid te redden door stamelend zijn onvrede te uiten over haar respectloze gedrag. Hij pruttelde wanhopig: “Omdat je soms hele rare dingen zegt. Een crush op Fabio? Dat is een heel ander type.” Om de boel vervolgens te sussen met de meest ongeloofwaardige manipulatieve tactiek uit het handboek, streek ze hem figuurlijk over zijn bolletje. Ze sprak de volgende bedrieglijke zinnen: “Ik ben verliefd op jou, lieffie. Ik ben verliefd op jou, dus ik snap het probleem niet.”
Maar onze getergde Robert trapte daar deze keer mooi niet in. Hij weigerde de rol van lijdzaam schoothondje te spelen en beet opvallend fel van zich af. Hij legde zijn grens vrij duidelijk neer met het verweer: “Ja, alsnog… Ik vind dat niet leuk om te horen. Je kunt zelf toch een beetje nadenken en op een andere manier zeggen? Of gewoon helemaal niet?” Dat was uiteraard tegen het zere been van de zelfbenoemde koningin van de loods. Ze wimpelde zijn legitieme pijn af alsof het een vervelende vlieg was en sneerde koudweg: “Je kan wel geïrriteerd blijven, maar dat heeft niet zoveel zin.” Om de vernedering compleet te maken, moest medebewoner Nyssa ook nog even wat zout in de gapende wonden wrijven. Zij observeerde het hoopje ellende op de bank en concludeerde spottend: “Ah Ro, hij is helemaal van slag” Robert probeerde nog wat sympathie te winnen bij de omstanders en klaagde: “Ze weet dat ik het niet leuk vind na alles wat er is gebeurd” Maar mevrouw was zich van geen enkel kwaad bewust en verdedigde haar giftige acties star met de woorden: “Nee, deze dingetjes zou ik gewoon moeten kunnen zeggen.”
Alsof deze publieke afstraffing nog niet erg genoeg was, werd het slagveld later verplaatst naar de beslotenheid van hun eigen slaapvertrek. Daar weigerde Roxy ook maar een millimeter toe te geven. Ze hield stug vol en verkondigde: “Ik vind niet dat ik iets verkeerds heb gezegd” Toen Robert vroeg of hij zijn gevoelens nog een keer moest spellen snoerde ze hem direct de mond met een ijzig en kort: “Nee.” Vervolgens trok ze de ultieme slachtofferkaart uit haar mouw. Om haar eigen respectloze geflirt goed te praten, viel ze hem verbaal keihard aan. Ze siste hem toe: “Jij zet mij elke keer neer alsof ik een of ander fcking hertje ben. Daar ben ik echt wel een beetje klaar mee.”
De man probeerde nog één laatste keer zijn waardigheid te behouden in dit kansloze gesprek. Hij doorzag haar spelletje eindelijk en stelde de harde waarheid vast: “Jij wil gewoon dat ik het allemaal accepteer en het maar normaal vind. Dat wil jij.” Waarop de onverbiddelijke vamp simpelweg reageerde met een kille instructie: “Ik wil dat jij er niet zo’n ding van maakt” Robert gaf zich nog niet gewonnen en sprak dapper: “Ja, dus daarmee zeg je dat ik het gewoon moet accepteren. Maar dat ga ik dus niet doen.” Het antwoord dat daarop volgde, was tekenend voor de totale onverschilligheid van deze meid. Ze haalde virtueel haar schouders op en beëindigde het treurige schouwspel met de vernietigende dooddoener: “Oké, dan doe je dat niet” Laten we eerlijk zijn deze twee hebben meer baat bij een intensief traject bij een relatietherapeut dan bij een hoofdprijs in een spelshow.
