Mijn mond viel werkelijk open van verbazing over de sneue vertoning die we te zien kregen De Bondgenoten. Waar we dachten dat de bewoners inmiddels wel wisten hoe ze de camera’s moesten bespelen blijken ze toch net iets minder sluw dan ze zelf denken. De Haaien en de Vossen dachten heel snugger even stiekem te kunnen babbelen en complotten te smeden in hun slaapkamers. Dom, dommer, domst natuurlijk, want de productie hoort werkelijk elke zucht in dat pand. Dat trieste valsspelen kwam ze dan ook keihard op een aftrek van vijftig punten te staan. Eerlijk gezegd vond ik dat nog een milde straf voor zulke amateuristische praktijken, maar het leverde wel precies de smeuïge televisie op waar wij zo van houden.
Maar goed alsof die beschamende diskwalificaties nog niet genoeg brandstof voor een flinke brand waren, sloeg de vlam even later pas echt goed in de pan. We weten allemaal dat de sfeer in die loods momenteel aanvoelt als een wandelend kruitvat, maar de aanvaring tussen Melvin en Nyssa was er eentje voor in de boeken. Nyssa was in de heilige veronderstelling dat de Limburger haar en haar faalhaas-groepje vierkant stond uit te lachen om hun domme fouten en de bijbehorende strafpunten. Nou als blikken konden doden lag de helft van de cast nu in een kist. Melvin flipte de pan uit voelde zich vreselijk in zijn eer aangetast en ontkende alles met een overdreven theatraal gebaar.
Terwijl hij met grote passen en een kop als een boei de aftocht blies zagen we de pure frustratie van zijn gezicht afdruipen. “Verdomme”, brieste hij stampvoetend. Het was alsof we naar een afgewezen acteur keken die net iets te veel auditie wilde doen voor een matige dramafilm. Hij kon de confrontatie blijkbaar totaal niet meer aan en vluchtte weg van de situatie.
En Nyssa. Die liet zich natuurlijk voor geen meter intimideren door die misplaatste woede-uitbarsting van onze Limburgse vriend. Met een ijskoude blik waar je de rillingen van krijgt, deelde ze nog even een heerlijke verbale genadeklap uit aan de weglopende Melvin. “Okay, dramaqueen, ga lekker janken in de tuin”, beet ze hem meedogenloos toe. Heerlijk, die rauwe en totaal ongezouten pesterijen. Ik lig in een deuk om hoe snel de maskers daar afvallen als er ook maar een beetje druk op de ketel staat.
