Terwijl wij hier dromen van een beetje zonneschijn staat televisiebobo John de Mol op het Mediapark stoom af te blazen. En de reden voor deze ongekende woede-uitbarsting is eigenlijk te sneu en bizar voor woorden. Het draait namelijk allemaal om ordinaire gefrituurde kipsnacks. Je zou toch verwachten dat een mediamagnaat met miljarden op de bank zich niet zo druk maakt om een emmer vlees, maar onze brompot Johan Derksen heeft blijkbaar de allerlaatste financiële zenuw van de zenderbaas geraakt.
Onze snorrende betweter besloot in de herfst namelijk ineens de rol van nobele dierenactivist op zich te nemen precies op het moment dat zijn eigen talkshow snakte naar geld. Sinds die veelbesproken en smakeloze kaarsrel mijden grote merken het programma Vandaag Inside immers als de pest. En wie hadden ze als een van de weinige adverteerders nog over om de rekeningen te betalen. Precies, de vleesverkopers van Kippie. In plaats van braaf in het script mee te draaien, haalde Johan live op televisie genadeloos uit naar zijn eigen broodheer met de woorden “Ik wil geen spelbederver zijn, maar Wakker Dier en de Dierenbescherming zijn wat somber over Kippie, want het wordt allemaal van plofkippen gemaakt die nooit buiten komen, hè?”
Je kunt de ijzingwekkende paniek op de directievloer bijna door het scherm heen voelen. Tafelgenoot Job Knoester wreef onlangs nog even flink wat extra zout in die etterende wond en verweet de tegendraadse analist zijn ondoordachte actie. Hij sprak Johan streng toe met de zin “Johan, ik denk ook niet dat het helpt dat als je Kippie hebt, dat je zegt: ‘Het zijn allemaal plofkippen'” Als je je ziel verkoopt aan de commerciële televisie dan weet je dat je de sponsors gewoon moet pleasen. Maar Derksen toonde totaal geen berouw en verdedigde zich stug met een ranzig onderzoekje. Hij deelde zijn confrontatie met de grote baas en stamelde “Weet je wat het lullige is? Ik heb daar een onderzoek naar ingesteld en ik heb toen zelfs organisaties als Wakker Dier gebeld en die gaven allemaal aan dat het plofkippen waren, maar ik weet wel… Dat heb ik ook tegen De Mol gezegd, want die was daar píslink om…”
En die ongekende furie van ome John is natuurlijk volkomen begrijpelijk. Hij ziet zijn moeizaam binnengehaalde adverteerders gillend wegrennen door de stuitende koppigheid van een analist die van geen ophouden weet. Johan imiteerde de scheldpartij van de miljardair voor het grote publiek en onthulde de harde woorden “Hij zei: ‘Ik had godverdomme twee sponsors en die heb je allebei weggejaagd.’ Dat doe je niet bij de commerciële tv, maar de feiten klopten wel.” De sfeer aan de beruchte tafel is inmiddels ronduit giftig te noemen zeker met die geplande uitzendingen vanaf Curaçao in het vooruitzicht. Wilfred Genee lachte zijn collega cynisch uit over de lege schatkist van hun programma en wees jaloers naar concurrent Hélène Hendriks met de woorden “Het lastige is: Hélène gaat ook een paar weken daarnaartoe en dan staan de sponsors in de rij, hahahaha. Maar niemand durft hier”
Johan incasseerde die klap en gaf schoorvoetend toe dat ze de ellende compleet aan zichzelf te danken hebben. Hij verzuchtte “Dat is onze eigen schuld. Als we dit soort gasten aan de bar hebben, lopen alle sponsors weg” Wilfred trok daarop de ultieme, gitzwarte conclusie over het naderende einde van hun toxische herenclubje. Hij voorspelde de onvermijdelijke ondergang en stelde “Ja, dat is waar. Zo kun je er ook naar kijken inderdaad. Maar er komt een dag dat het contract niet verlengd wordt omdat alle sponsors hebben gezegd: ‘Daar gaan we niet mee.’ Ze gaan allemaal bij Hélène zitten en dat is ook terecht. Ze doet het goed.” We kunnen de champagne dus alvast koud zetten voor het afscheidsfeestje.
