We hebben Jan Smit de afgelopen tijd natuurlijk collectief en vol overtuiging aan de hoogste boom gehangen vanwege die vermeende affaire met de mysterieuze Corine. Maar houd je vast aan je barkruk, want het script is zojuist volledig herschreven en de ware schurk in dit treurige huwelijksdrama blijkt een heel ander veel bekender gezicht te hebben.
Onze altijd alwetende roddelvader Evert Santegoeds smeet in De Telegraaf een theorie op tafel waar je mond spontaan van openvalt. Het blijkt namelijk dat de moeder van Jans kinderen eigenhandig de meedogenloze regisseur is van deze ranzige roddelcampagne. De Privé-baas deelde met een vileine glimlach zijn verbazing en citeerde. “Extra opvallend: het gerucht over die nieuwe liefde lijkt, nota bene, door Liza zelf de wereld in te zijn geholpen” Ja je leest het goed. mevrouw speelde blijkbaar voor amateurdetective en besloot de telefoon van haar man eens flink binnenstebuiten te keren. Niets straalt immers zoveel blind en volwassen vertrouwen uit als het stiekem uitpluizen van een belgeschiedenis terwijl je partner onwetend onder de douche staat. Evert legde de pijnlijke en kinderachtige actie haarfijn bloot met de woorden “Zij was het die in de belgeschiedenis van Jans telefoon een nummer ontdekte waarmee haar man wel heel veel contact gezocht had. De naam zei haar weinig en haar argwaan groeide toen zij het nummer vanaf haar eigen telefoon belde en een vrouwenstem klonk.”
Je ziet het toch helemaal voor je hoe zoiets gaat. De paniek slaat toe, de ademhaling versnelt en de vrouwelijke verbeelding slaat compleet op hol. In plaats van gewoon als twee volwassen mensen het gesprek aan te gaan aan de keukentafel schoot ze direct in de blinde paniek. De bladenmaker schetst die ongefundeerde jaloezie treffend door te stellen “Voor Liza was in een klap alles duidelijk: waarom zat haar man soms wel een uur lang aan de telefoon met deze plaatsgenote? Hier moest toch wel wat spelen?” Toen de hysterische confrontatie eenmaal daar was, ontplofte de boel natuurlijk gigantisch. Maar de naakte waarheid bleek een stuk treuriger en hartverscheurender te zijn dan een simpele stiekeme wip in een of ander derderangs hotel.
Onze Jan was namelijk helemaal niet bezig met het versieren van een gloednieuwe vlam. Hij zat simpelweg mentaal compleet stuk om de broze gezondheid van zijn moeder Gerda en zocht een luisterend oor bij mensen die hetzelfde meemaakten. Evert haalde de giftige angel vakkundig uit het overspelverhaal en onthulde “Volgens bronnen legde de zanger geduldig uit dat de bewuste vrouw hoorde bij het praatgroepje, waar hij steun gezocht had vanwege zijn verdriet om de toestand van zijn zieke moeder Gerda.” Onze opperspion vatte de volkomen onschuldige band nog even bondig samen met de opmerking “Die vrouw hoorde bij een praatgroep.” Er was gewoon een fijne emotionele klik, niets meer en niets minder. Maar voor een zwaar wantrouwende echtgenote is dat blijkbaar direct een vrijbrief om de plaatselijke dorpspomp snoeihard aan te slingeren. Santegoeds verzuchtte heel nuchter “Dat was het. Maar in de ogen van Liza was er meer.”
En zo geschiedde het onvermijdelijke. Gekwetst en achterdochtig besloot ze dit smeuïge, maar totaal verzonnen, bedrog keihard rond te bazuinen in de Volendamse wandelgangen. Evert concludeert messcherp “Daarmee werd het zaadje geplant en was het gerucht geboren. (…) Maar er is dus niets van waar. Er speelt niets anders tussen Jan en die vrouw dan dat ze elkaar hebben gevonden in een moeilijke tijd.” De onherstelbare schade is nu echter al lang en breed aangericht. Deze absurde, jaloerse uitbarsting en het daaropvolgende moddergooien hebben de bodem onder hun huwelijk definitief weggeslagen. Jan weigerde deze dolksteek in zijn rug nog langer te accepteren en heeft inmiddels zijn biezen gepakt, want de verhuiswagens zijn al gesignaleerd in Broek in Waterland.
