Verslaggever fileert valse Beatrix tot op het bot na stuitend incident

Sinds Beatrix jaren geleden die loodzware kroon eindelijk overdroeg aan haar zoon leek het erop dat ze haar dagen in de luwte zou slijten ver weg van de meedogenloze cameralenzen. Maar blijkbaar kruipt het koninklijke bloed toch waar het niet gaan kan met alle tenenkrommende en hautaine gevolgen van dien.

Vorige week besloot de inmiddels 88-jarige hoogheid ineens weer eens af te dalen naar het gewone volk voor een of ander aandoenlijk vrijwilligersevenementje. De locatie was een doodgewone kinderboerderij in Amsterdam-Zuidoost. Je zou verwachten dat zo een onschuldig uitje garant staat voor vertederende plaatjes, maar het liep uit op een ronduit ongemakkelijke confrontatie met de verzamelde vaderlandse pers. Royaltyverslaggever Rick Evers klapte in het tijdschrift Weekend genadeloos uit de school over haar gedrag. Hij schetste de gespannen sfeer haarscherp met de woorden “De media en de Oranjes zitten nu eenmaal niet in hetzelfde schuitje. Dat werd ook weer duidelijk toen prinses Beatrix arriveerde op de kinderboerderij in Amsterdam-Zuidoost.”

Het begon eigenlijk al bij de aankomst. Terwijl de journalisten daar braaf en verkleumd stonden te wachten op een glimp liep ze als een ware ijskoningin langs hen heen. Evers beschrijft een buitengewoon pijnlijk moment waarop een fotografe haar uiterst beleefd begroette. “‘Goedemorgen’ riep een van de collega’s vriendelijk toen Beatrix vanuit de auto aan kwam lopen recht op het persbataljon af. Er kwam geen respons. Zou ze haar niet gehoord hebben?” Natuurlijk kunnen we op die respectabele leeftijd een haperend gehoorapparaatje de schuld geven, maar de waarheid lijkt veel venijniger. De fotografe gaf namelijk niet op. “‘Goedemorgen’ probeerde de fotografe nog eens toen de prinses wat dichterbij was. Het bleef stil. We zijn écht haar natuurlijke vijand” stelt de verslaggever onomwonden vast. Wat een vertoning voor iemand van haar statuur.

Maar het absolute dieptepunt van deze koninklijke misdraging vond plaats in de stal. Waar een normaal, empathisch mens zachtjes zo een dierenverblijf betreedt, kwam onze voormalige majesteit blijkbaar binnenstampen als een olifant in een porseleinkast. De arme beesten schrokken zich logischerwijs een ongeluk. Evers vertelt “Toen ze al tikkend met haar stok binnen kwam gebanjerd, vluchtten de dieren naar achteren. ‘De pers heeft ze weggejaagd’, reageerde Beatrix met een teleurgestelde blik.” Zie je het voor je. Zelf een enorme bak kabaal maken en dan met droge ogen en een valse blik de schuld in de schoenen van de aanwezige fotografen schuiven.

Even later stond er een ezel stijf van de zenuwen. In plaats van de hand in eigen boezem te steken, sneerde de bejaarde prinses doodleuk verder richting de journalisten “Ongetwijfeld door de haag van fotografen die best dichtbij stond. ‘Ik vind ze ook niet leuk. Maar ik mag het niet hardop zeggen’, lachte de prinses” Rick Evers kon zijn oren waarschijnlijk niet geloven bij zoveel kinderachtig gedrag en besloot de situatie maar met een flinke dosis passief-agressieve spot te benaderen. Hij merkte tot slot uiterst vilein op “Ik lach er maar om. Zoals ik soms ook erg om mijn lieve grootmoeder kon lachen toen zij 88 was.” Een pijnlijk treffende vergelijking, want laten we eerlijk zijn dit begint steeds meer te lijken op de kuren van een verwarde oudtante die na twee glazen sherry de grip op de realiteit volledig verliest.