Ik moest meteen denken aan dat meisje uit mijn studententijd dat op maandag nog met de ene jongen hand in hand liep en op woensdag alweer koffie dronk met zijn beste vriend. Zo’n type waarbij je nooit weet wie er volgende week naast haar op de bank zit. Dat gevoel krijg ik nu ook bij Chess in De Bondgenoten. Haar liefdesleven lijkt meer op een draaideur dan op een relatie.
Nog maar net had ze het thuisfront mentaal afgeschreven omdat het bezoek uitbleef of ze keek alweer rond in het huis alsof ze in een snoepwinkel stond. Het geluk met Thomas voelt ineens net zo broos als een wijnglas op een campingtafel. En dat blijkt ook uit wat ze zelf aan tafel zegt tegen Roxy: “Ik wil niet geclaimd worden of zo, snap je?” Dat klinkt niet als iemand die van plan is om trouw te blijven dat klinkt als iemand die alvast de achterdeur openzet.
Roxy hoeft daar niet eens lang over na te denken en vat het droog samen: “Opties genoeg.” Alsof het over schoenen gaat en niet over mensen. Ondertussen zitten Lisa en Melvin buiten als twee dorpsroddels op een bankje te analyseren wat Chess nu weer van plan is. Lisa zegt het hardop: “Het zou me niet verbazen als Chess nu naar Noah gaat trekken.” Dat is zo’n zin die je uitspreekt met een blik van zie je wel ik zei het toch.
Melvin is iets minder luchtig. Hij ziet vooral de schade die dat oplevert. “Als dat echt gebeurt, dan vind ik het wel heel triest. Dan heb je iemand gewoon valse hoop gegeven. Het hek is al van de dam.” En eerlijk is eerlijk, daar heeft hij een punt. Thomas dacht misschien dat hij een hoofdrol had in deze soap, maar het lijkt erop dat hij inmiddels figurant is geworden.
Wat mij vooral opvalt, is hoe snel alles draait. Eerst tranen om gemiste bezoekjes, nu keuzestress aan tafel. Het is alsof ze in één adem afscheid neemt van haar leven buiten én alvast vooruitloopt op een nieuwe binnen het huis. Thomas staat erbij en kijkt ernaar terwijl Noah misschien al warmdraait in de coulissen.
Als dit zo doorgaat, is de vraag niet wie Chess leuk vindt, maar wie er morgen nog over is om haar leuk te vinden. In dit huis zijn gevoelens net zo tijdelijk als de voorraad hagelslag. En Chess lijkt de pot zelf leeg te schudden.
