Het is nog geen paar maanden geleden dat Urk-ster Greetje Hakvoort de deur publiekelijk dicht gooide na twee jaar lief en leed met Bert. Ze koos, zo zei ze toen, voor rust, zichzelf en haar dochters. Klinkt nobel. Klinkt ook als iets wat je zegt wanneer je eigenlijk geen zin hebt om uit te leggen wat er écht speelde.
Sindsdien leek het stil rondom haar. Geen foto’s, geen interviews, geen dramatische Instagramverhalen. Maar ondertussen gebeurde er in dat huis op Urk iets wat meer weg had van een soap dan van een frisse nieuwe start. Bert was namelijk nooit echt vertrokken. Officieel vanwege woningnood, onofficieel omdat afscheid nemen nu eenmaal lastiger is dan het klinkt op papier.
Een kennis van een kennis vertelde dat het eerst voelde alsof ze samenwoonden als buren die elkaar net niet konden uitstaan. Ieder zijn eigen hoek, ieder zijn eigen koffiezetapparaat, maar dezelfde voordeur. En toen, ergens tussen het vuilnis buitenzetten en de vaatwasser uitruimen, begon het te schuiven. De scherpe randjes verdwenen. Het gekibbel werd zachter. Volgens een bron uit hun kring die zich uitlaat in de Story klonk het zo: ,,Greetje merkte dat de spanning tussen hen steeds minder werd. En er was nog altijd veel liefde tussen hen”.
En ja hoor, daar kwam het bewijs. Geen romantisch diner bij kaarslicht, geen ring om de vinger, maar iets veel Hollandser. Ze werden samen gespot in een woonwinkel, starend naar rollen behang alsof ze een toekomst moesten kiezen in pastel of grijs. ,,Ze oogden uiterst gelukkig samen”, zei dezelfde bron. Alsof geluk tegenwoordig wordt afgemeten aan hoe fanatiek je naar muurprintjes kijkt.
Toen Story haar belde, hield Greetje zich op de vlakte met de woorden: „Ik geef even geen interviews meer.” Bert deed er nog een schepje mysterie bovenop: „Greetje en ik hebben afgesproken niets te zeggen.” Dat soort zinnen zegt meestal meer dan een hele pagina uitleg. Want als er écht niets te melden was, dan zei je dat wel.
Met Valentijnsdag om de hoek en het nieuwe seizoen van hun realityleven op de achtergrond voelt deze hereniging als een zorgvuldig geplakte pleister op een oude wond. De vraag is niet of ze weer samen zijn, maar hoe lang het deze keer goed blijft gaan. Want liefde op Urk mag dan zo stevig zijn als een vissersnet, maar zelfs dat kan scheuren als je er te hard aan trekt.
En wat kan ons dat schelen, zoek het lekker uit.