In het dorp waar iedereen elkaar kent en geheimen sneller rondgaan dan de aanbiedingen bij de Appie is een nieuw liefdeshoofdstuk geopend voor Christiaan Bauer. De zoon van Frans heeft zijn liefdeskompas weer afgesteld en dat wijst opvallend genoeg niet naar een onbekende influencer of een randstedelijke partygirl, maar naar een meisje van vroeger. Rosalie van der Horst ooit gewoon dat buurmeisje op het schoolplein blijkt ineens de vrouw die zijn hart heeft gekaapt.
Wie had dat gedacht. Jarenlang liepen ze elkaar voorbij bij de bakker en op het dorpsfeest zonder dat er vuurwerk ontstond. En nu na zijn breuk met Kim Wijers, staat hij ineens hand in hand met zijn jeugdvriendin. Dat voelt bijna als zo’n romantische film waar je halverwege denkt: ja hoor, daar gaan we weer. Maar volgens ingewijden is dit geen impulsieve pleister op een gebroken hart. Dit is zo’n relatie die langzaam heeft liggen sudderen als een pannetje soep dat je vergeet en ineens perfect op smaak is.
Rosalie wordt in Bauer-kringen omschreven als zorgzaam, lief en ondernemend. Tijdens de coronaperiode begon ze met een vriendin een sieraden- en kledingmerk. Geen type dat achteroverleunt en wacht tot iemand anders het geld binnenharkt. Dat komt goed uit voor Christiaan die al zijn hele leven tegen die grote achternaam aanloopt alsof het een muur is. Hij wil laten zien dat hij meer is dan alleen de zoon van.
Maar laten we eerlijk zijn. Rosalie komt niet uit een doorsnee rijtjeshuis met een grindtegelvoortuin. Haar vader Gerard van der Horst staat al jaren in de Quote 500. Vastgoed, duizenden woningen in Duitsland, een eigen raceteam en een wagenpark waar menig autoliefhebber van gaat kwijlen. Een Pagani van miljoenen, meerdere supercars en vermoedelijk meer sleutels dan een gemiddelde conciërge. Je kunt zeggen wat je wil, maar dit is geen schoonfamilie waar je op zondagmiddag met een pak koekjes binnenloopt.
En toch lijkt dat allemaal bijzaak. Geen champagnefeestjes in Monaco, geen flitsende debutantenbal. De romance begon gewoon tussen de schappen van de supermarkt. Daar waar je met je karretje vastzit achter iemand die twintig minuten nodig heeft om brood te kiezen. Zo zie je maar weer: liefde ligt soms niet op een rode loper, maar naast de diepvriespizza’s.
Op Instagram liet Rosalie subtiel zien dat het menens is. Geen overdreven liefdesverklaring, maar genoeg om het dorp wakker te schudden. En ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik krijg altijd argwaan bij zulke stille bevestigingen. Dat is meestal het moment dat de echte verhalen pas beginnen. Wordt dit de nieuwe dorpsromance of een luxe liefdesdrama. Zet de popcorn maar vast klaar.
