Je kent het wel dat type dat denkt dat de verkeersregels in dit land simpelweg niet gelden zodra ze een peperduur jasje aanhebben en een mening verkondigen op televisie. Onze nationale betweter Jort Kelder is momenteel weer eens diep in de nesten geraakt en dit keer niet door een of andere intellectuele verhandeling, maar door een ronduit gênante vertoning op Terschelling. Terwijl het eiland volledig in de ban was van het Oerol-festival, waande de presentator zich blijkbaar de koning van de duinen. Hij dacht even de boel te kunnen regelen zoals hem dat uitkwam, maar stuitte op twee verkeersregelaars die simpelweg hun werk deden.
De arme Roelof Kraam een man die wel wat beters te doen heeft dan zich te laten afblaffen door televisiepersoonlijkheden, deed in de Telegraaf een boekje open over het buitensporige gedrag van de heer Kelder. Het conflict ontstond toen de presentator besloot dat de normale rijrichting totaal niet voor hem gold. Roelof vertelt het verhaal met een mengeling van verbazing en irritatie en stelt: “Op het moment dat hij weer wegging, wilde hij tegen het verkeer inrijden” De verkeersregelaars ter plaatse waren onvermurwbaar en wezen hem op zijn onbezonnen actie, maar dat was tegen het zere been van de zelfbenoemde intellectueel. Roelof vervolgt: “Zij verzochten hem de goede richting te nemen. En daar was de heer Kelder niet van gediend”
Wat volgde was een vertoning die we eerder van een verwende tiener zouden verwachten dan van een volwassen man. Jort begon als een dolle te filmen en te fotograferen en volgens de getuigen dreigde hij zelfs met het inzetten van zijn pen. Het is de klassieke intimidatie: ik ben een BN’er, dus ik schrijf wel even een stukje over je als je niet doet wat ik wil. Roelof kon er met zijn pet niet bij: “Hij maakte verschillende foto’s en video’s van de verkeersregelaars en ’ging er wel een stukje over schrijven’.” Toen de echte beveiliging werd ingeschakeld om de boel te sussen, zag onze Jort ineens in dat het slim was om te vertrekken. Roelof zag het met lede ogen aan: “Toen Jort dat merkte, koos hij het hazenpad. In de goede rijrichting, overigens.”
Je zou denken dat iemand met zoveel televisie-ervaring inmiddels wel weet hoe je je gedraagt tegen mensen die in de regen voor onze veiligheid zorgen, maar niets is minder waar. Roelof vraagt zich dan ook terecht af: “Het is niet te begrijpen hoe men zo arrogant kan zijn tegenover verkeersregelaars. Omdat hij een bekende Nederlander is? Hij heeft zich, zoals iedereen, aan de regels te houden.”
Jort zou Jort natuurlijk niet zijn als hij niet met een uitgebreid en hoogdravend weerwoord zou komen. Hij vindt de beschuldigingen aan zijn adres namelijk maar een “eenzijdige en geen heel adequate beschrijving”. Hij draait de rollen in zijn reactie doodleuk om en wijst naar de verkeersregelaars als de grote schurken. Volgens hem was er sprake van “volstrekt doorgeslagen ambtenarij”. Hij durft zelfs de vergelijking aan te gaan met een van de grootste schandalen uit de recente Nederlandse geschiedenis door te roepen: “Kijk, zo ontstaan in Nederland dus dingen als de toeslagenaffaire.” Dat hij vervolgens als een wesp in zijn vel sprong omdat hij een klein stukje moest omrijden geeft hij overigens wel toe met een snuifje minachting: “Ja, dat geef ik meteen toe. Maar ik denk dat iedereen dat heel goed kan begrijpen.”
Hij eindigt zijn tirade nog even met een venijnige trap richting de regelaar die in zijn ogen zijn eigen gebrek aan fatsoen probeert te verbloemen door hem aan te vallen. De presentator snerpt: “Nu probeert dat hesje mij te belasteren in plaats van naar zijn eigen domme gedrag te kijken.” Het is weer een schoolvoorbeeld van het type: mijn gelijk is altijd groter dan jouw regeltje. Het is te hopen dat hij de volgende keer op Terschelling gewoon braaf zijn beurt afwacht in plaats van zich als een verzuurde goddelijkheid in het verkeer te storten.
