Het is inmiddels een publiek geheim dat de hoogste bomen de meeste wind vangen, maar bij RTL vallen ze momenteel bij bosjes tegelijk om. De zelfbenoemde moraalridder Peter van der Vorst heeft tamelijk geruisloos via de achterdeur het pand moeten verlaten. Met zijn krampachtige drang naar een brave en uiterst veilige televisiewereld wist hij de zender vooral in een diepe slaap te sussen. Nu er eindelijk een ietwat frisse wind waait onder leiding van de kersverse zenderbaas Peter Lubbers, fluisteren de wandelgangen van het Mediapark over een wel heel pikante en peperdure transfer. De rumoerige heren van Vandaag Inside zouden zomaar eens onverwachts terug kunnen keren naar hun oude vertrouwde nest.
Laten we heel even terugblikken op de absolute en stuitende hypocrisie van de afgelopen jaren. Toen orakel Johan Derksen en zijn kornuiten de overstap naar grootmacht John de Mol maakten deed de inmiddels weggestuurde televisiebobo net alsof hij ontzettend blij was dat hij verlost was van hun wangedrag. De voormalige baas hield krampachtig vast aan zijn zachtgekookte imago en sabelde de best bekeken talkshow van Nederland meedogenloos neer voor het oog van de natie. Hij sprak destijds de ronduit hautaine woorden: “Het programma past niet bij de familiezender die wij zijn, want ik vind VI cynisch en vaak negatief. Ik kijk soms met plezier naar VI, maar het past beter bij Talpa, door de toon” Ook voegde hij daar in een moeite uiterst denigrerend aan toe dat de bejaarde en dwarse analist “niet past bij de positieve en inclusieve zender die RTL wil zijn” De weggestuurde zenderbaas zette liever al zijn budget in op de ietwat kleurloze opvolgers en legitimeerde die keuze met de ronduit sneue en blinde uitleg: “Wij investeren liever in de toekomst, in iemand zoals presentator Renze Klamer. Wij willen optimisme uitstralen, een positief verhaal vertellen. Waarbij je nog steeds scherpe grappen mag maken, maar dan wel zonder keihard cynisme.” Nou, we hebben allemaal de afgelopen seizoenen pijnlijk kunnen aanschouwen hoe fenomenaal dat positieve wensdenken is uitgepakt voor de dramatische kijkcijfers.
Advocaat en vaste stamgast Job Knoester zag die neppe gezelligheid ook absoluut niet zitten en fileerde het zwakke beleid van de concurrerende zender onlangs nog vlijmscherp in de uitzending. Hij wreef het de getergde mannen in met de observatie: “Ik vind jullie niet passen in dat hele ‘be sweet’ en de toestanden die Peter van der Vorst naar voren heeft geschoven. Dat had niet gepast.” Waarop presentator Wilfred Genee slechts een heel droog “Nee.” kon mompelen. Maar nu die verstikkende en brave periode definitief ten einde is, gloort er ineens een hoopvolle nieuwe horizon. De kersverse directeur Peter Lubbers is namelijk toevallig een hele oude bekende uit hun gouden RTL 7 tijdperk. Johan Derksen is de man duidelijk nog lang niet vergeten en strooide gretig met stroop door te stellen: “Ik vond hem altijd een van de sympathiekste mensen die er liepen”
Toch blijft het een ongemakkelijk verhaal hoe de zender dit gouden kijkcijfertrio destijds door de vingers heeft laten glippen door pure en misplaatste gierigheid. Wilfred klapte onlangs ongegeneerd uit de school over dat bijzonder beschamende en gierige onderhandelingsproces. De presentator onthulde hun ware gevoelens met de verbijsterende bekentenis: “Even, Job, voor de duidelijkheid: we waren heel graag bij RTL gebleven. We zaten daar heel goed, we hadden helemaal niks te klagen, maar toen kwamen ze met een aanbieding waarvan je echt zegt: ja, kom op, het is zo succesvol” Het overleg leek achteraf op een ontzettend slechte komedie, want de directie bleef maar klagen om de prijs stiekem te drukken. Genee reconstrueerde deze zakelijke blamage met de woorden: “Ze bleven roepen: ‘De kijkcijfers gaan omlaag, de marktaandelen kloppen niet, dit is goed.’ En vlak voor we weggingen kregen we ineens een aanbieding die nog hoger was dan deze, weet je wel, maar toen was het al te laat natuurlijk.”
Wat in de studio volgde was een klucht van jewelste waarbij de bejaarde heren elkaar aan tafel constant liepen te corrigeren over de feitelijke tijdlijn. Johan schetste het beeld van hun overstap naar Talpa als een soort geheime en zwaar illegale nachtelijke missie. Hij bromde door de studio: “Toen het te laat was… Wij hebben ’s avonds hier in een leeg gebouw bij John de Mol gezeten, ons jawoord gegeven en de volgende dag kwam die grote directeur uit Luxemburg binnen.” Wilfred had blijkbaar een heel ander verleden opgeslagen en onderbrak zijn tafelheer snel met: “Dat was een week later, ja.” Waarop de snor stug en uiterst eigenwijs volhield: “Dat was na de uitzending op vrijdag.” Uiteindelijk wist betweter Wilfred het toch echt beter en herstelde hij de geschiedenisboeken met: “Nee, op een maandag was dat, weet ik nog. Maandagavond. Toen zaten er twee grote directeuren opeens.” Volgens Johan lag de televisiewereld die bewuste avond plotseling totaal aan hun voeten. Hij glunderde zichtbaar over de wanhopige vrijgevigheid: “En toen had hij eigenlijk een blanco contract, van: ‘Vul het maar in.’” Job luisterde ademloos mee naar deze miljoenensoap en vroeg simpelweg: “En toen was het te laat?” De loyaliteit van de mannen bleek verrassend genoeg vrij groot te zijn, want Johan bevestigde dat met een zekere weemoed in zijn stem: “Ja, als je jawoord geeft, ga je niet meer soebatten met de volgende. Maar wij wilden wel bij RTL blijven. Het is dus niet zo dat wij daarop ingegaan zijn, van: ‘Wij gaan weg’” Hij voegde daar voor de zekerheid nog een kille sneer aan toe richting de recent ontslagen zenderbaas door te refereren aan hun oude vertrouwde en geliefde leidinggevende Marco Louwerens: “Nee, maar daarvoor was het beter hoor, want toen was directeurtje onze man.”
Nu de kaarten in de giftige wandelgangen van Hilversum weer compleet opnieuw geschud zijn, is het slechts wachten tot de gigantische zakken met geld weer over tafel vliegen. Gaan de relschoppers zich straks toch weer uiterst laf laten paaien door een nieuw voorstel of blijven ze trouw aan hun huidige riante luxepositie. Genee dekte zich uiteraard alvast strategisch en ietwat glibberig in met de nuchtere kreet: “Voor de duidelijkheid: we zitten hartstikke goed hoor. Niks mis mee.” Reken er maar op dat de portemonnees momenteel wijd open worden getrokken achter de deuren van de directie.
