De winter heeft besloten dat hij nog niet klaar is met Nederland. Terwijl iedereen zich mentaal al had ingecheckt bij het voorjaar komt februari binnen als een onuitgenodigde gast die blijft slapen op de bank. Volgens de weergeleerden wordt het een maand met twee gezichten en een slecht humeur.
In het noorden begint het feest al vroeg. Daar kruipt de temperatuur ’s nachts onder nul en blijft het overdag hangen rond het vriespunt. Het soort kou waarbij je adem zichtbaar wordt en je je afvraagt waarom je ooit naar buiten ging. In het midden en oosten mogen ze af en toe meegenieten van nachtvorst, maar in het zuiden speelt ondertussen de lente. Daar tikt de thermometer soms gewoon de 10 graden aan.
Halverwege de maand verandert de toon. De wind draait naar het noordoosten en neemt geen cadeautjes mee. Heel Nederland krijgt dan een koude douche. Overdag rond of onder nul, zon die zich af en toe laat zien alsof hij zich schuldig voelt en sneeuw die opduikt wanneer je net geen zin meer hebt in winterse verrassingen.
Wat het extra gemeen maakt is dat de dagen ondertussen wel langer worden. Dat klinkt hoopvol, tot je beseft dat je die extra minuten vooral gebruikt om te zien hoe glad de stoep is. Tegen het einde van de maand staat de zon hoger en kan het in de luwte bijna aangenaam aanvoelen. In het zuiden zelfs weer richting dubbele cijfers. Het noorden kijkt dan jaloers toe met handschoenen aan.
Alsof dat nog niet genoeg is waarschuwt het KNMI voor gladheid in Groningen, Friesland en Drenthe. Vooral de ochtend wordt verraderlijk met ijzel die zich voordoet als gewoon asfalt. Code geel hangt daar boven de straten als een waarschuwingsbord dat niemand leest tot het te laat is.
