Noa Vahle belandt met haar moeder Linda in nachtclub en komt getraumatiseerd terug

Het begon als zo’n typisch familie-uitje dat je later lachend navertelt bij het kerstdiner. Even Londen in, een drankje, wat muziek. Niemand kon vermoeden dat Noa Vahle nog weken later met een duizelingwekkend verhaal zou zitten dat zelfs haar eigen vriendengroep even stil kreeg.

Noa vertelde erover in HNM de Podcast en je hoorde haar bijna aarzelen terwijl ze terugging naar die bewuste avond. Ze schetste zichzelf niet bepaald als de gangmaker. “Ik ga nooit uit, drink niet veel, ik ben een beetje de oma van de groep.” Toch liet ze zich overhalen door haar moeder Linda de Mol en schoonzus Chelsea. Londen was het excuus. “Dus ik dacht: je bent in Londen laten we eens gek doen.”

Dat ‘gek doen’ kreeg al snel een andere lading. De keuze viel op The Box een naam die in sommige kringen klinkt als avontuur en in andere als waarschuwing. Noa dacht nog aan iets cabaretesks. “Ik dacht dat het iets als de Moulin Rouge zou zijn.” Totdat ze bij de garderobe stonden en de toon meteen werd gezet. “Ladies tonight’s going to be disgusting.” Dat was het moment waarop Noa dacht: waar zijn we in beland.

Aanvankelijk leek het allemaal mee te vallen. Muziek, zang, een acrobaat. Noa keek rond en dacht zelfs nog: “wat is hier nou zo shocking aan?” Maar dat gevoel hield geen stand. De sfeer sloeg om toen performer Rose het podium betrad. “Een persoon die zich identificeerde als vrouw, maar lichamelijk nog een man was. Helemaal naakt met een hondenmasker op een bal in de mond en handen vastgebonden op de rug.”

Het publiek reageerde alsof dit de normaalste zaak van de wereld was. Applaus, gejuich, geen spoor van ongemak. Noa beschreef hoe zij daar stond samen met haar moeder, compleet overrompeld. “Iedereen stond te applaudisseren en wij stonden daar met open mond te kijken, volledig getraumatiseerd.”

Wat daarna gebeurde, staat volgens haar op haar netvlies gebrand. “Toen draaide Rose zich om, ging zitten en ja, echt haalde een b*ttplug tevoorschijn en stopte die erin. Ik dacht alleen maar: die zit. En wij daar, met m’n moeder, klappen maar.” Het is zo’n zin die je niet verzint en ook niet snel vergeet.

Alsof dat nog niet genoeg was kwam er een tweede act. “Ze kwam als zwerver het podium op met een fles whisky. En die fles zat aan het einde van de act op een plek waar eerder die b*ttplug zat.” In de studio was het even stil. Merel Ek gaf toe: “Ik ben echt een beelddenker ik zie het nog steeds voor me.”

Noa trok haar conclusie met de droge humor die haar typeert. “Dat was voor mij de laatste keer dat ik uit ben geweest. Ik dacht: ik doe eens wild.” En dan met een zucht: “Mijn moeder? Die gaat volgende week weer.” Sommige trauma’s blijken generatiegebonden.