View this post on Instagram

Afgelopen maandag is mijn vader plots overleden. Ik twijfelde eerst om dit te delen met de hele wereld, maar omdat ik zo ongelofelijk trots op hem ben doe ik het toch. Mijn vader was de sterkste en stoerste vader die je je maar kan voorstellen. Echt een Haagse timmerman die het tot hoofduitvoerder schopte. Maar ik ben vooral trots op je, omdat ik niemand ken die binnen 9 jaar zo veel ellende wist te overwinnen als jij. Het begon met kanker (Non Hodgkin) waar we zelfs samen voor op tv verschenen bij “Sta op tegen Kanker”. Dat overwon je, maar daarna kreeg je een hartaanval, hartfalen en 4 jaar geleden een herseninfarct. Toen moesten we volgens de artsen afscheid van je nemen. Je zou nooit meer dezelfde zijn. De helft van je hersens was zwart en de rechterhelft van je lijf verlamd. Maar toch kwam je bij. Alleen merkte je al snel dat je niet veel meer kon. Je keek ons teleurstellend aan, want dit was het laatste wat je wilde. En toen deed je iets wat niemand ooit had verwacht. Je “ontsnapte” uit het verzorgingstehuis en wist met alleen je linkervoetje en een rolstoel ong 5 km af te leggen en je weg naar huis te vinden. Toen de buurman aankwam lopen en jou zag zitten wees je alleen maar naar de deur. Je wilde naar huis. We wisten niet wat we met je aan moesten, maar je wilde niet meer weg. En hulp had je ook niet nodig je kon het zelf wel. En hoe ongelofelijk het ook klinkt je had gelijk. Je leerde jezelf lopen, je kon je armen weer gebruiken, je leerde jezelf schrijven en tekenen met links en zelfs fietsen. Alleen praten bleef moeilijk. Maar behalve dat werd je de allerliefste versie van jezelf. Elke dag zag je als een overwinning. En zelfs de huisarts noemde je een medisch wonder. En vandaar dat ik zo emotioneel werd toen ik je daar ineens zag bij het Televizierring gala vorig jaar. . Tot twee weken geleden. Toen gaf je lichaam het ineens op. Je hebt gestreden als niemand anders die ik ken. En daarom deel ik dit met de hele wereld. Omdat iedereen dus mag weten hoe trots ik op je ben. Om te zeggen hoeveel ik en de meisjes je gaan missen en hoeveel we van je houden. Iedereen zegt dat het verdriet minder wordt met de dagen. Maar het gemis zeker niet. 😔❤️

A post shared by Dennis Weening (@dennisweeningofficial) on