Wat we afgelopen zondagavond toch weer op de beeldbuis voorgeschoteld kregen, tart werkelijk alle verbeelding. We zaten in opperste verbazing naar Hélène Hendriks te staren. Terwijl we de hagelbuien ontwijken en smachten naar de lente brengt SBS6 ons de ultieme winterdepressie rechtstreeks de huiskamer in.
Haar kletsprogramma De Oranjezondag trekt normaal gesproken best een aardig blik met vaste en jonge gezichten open. Denk aan een Rutger Castricum of een Noa Vahle die de boel een beetje fris proberen te houden. Maar blijkbaar was de vijver met vlotte BN’ers dit weekend volledig opgedroogd en moesten ze noodgedwongen de bejaardensoos van Hilversum leegtrekken. Niemand minder dan televisiepensionado Paul de Leeuw kwam ineens ongevraagd de studio binnengewalst.
En alsof zijn krampachtige aanwezigheid nog niet deprimerend genoeg was voor de zondagrust greep de vierenzestigjarige presentator ook nog eens een microfoon om de boel theatraal af te trappen. Daar stond hij dan happend naar adem om ons te trakteren op een valse versie van zijn oude kraker “Samen zijn”. De mensen in de studio moesten natuurlijk braaf meeklappen van de regisseur, maar de arme kijker thuis zat met bloedende oren op de bank. De reacties op het digitale dorpsplein logen er dan ook absoluut niet om. Iemand sloeg de spijker snoeihard op de kop met de vileine constatering “Paul de Leeuw is echt een van de slechtste zangers die ons land heeft voortgebracht”. De online wereld regende werkelijk klachten en de termen “Gebraak” en “vreselijk” vlogen de gevallen komiek digitaal om de oren. Een ander noemde het treurige muzikale schouwspel uiterst treffend “een enorme aanfluiting”.
Je zou oprecht hopen dat de martelgang na dat vocale drama voorbij was, maar nee hoor. Onze Paul mocht zijn afgedankte botten nog een heel uur lang aan de talkshowtafel parkeren naast journaliste Fidan Ekiz. Het leek wel een wanhopige en uiterst doorzichtige pr-stunt om zijn haperende carrière nog wat extra zuurstof in te blazen. Het gewone publiek prikte daar gelukkig dwars doorheen. Een gefrustreerde fan vroeg zich openlijk en vol ergernis af “Promotie Paul de Leeuw is nu klaar?”. Een andere kijker haalde helemaal genadeloos uit en sabelde de ijdele zanger neer met de ijzingwekkende woorden “Hopelijk kan hij het nu verder zelf, want soms ben ik mijn afstandbediening kwijt. Zelf ben ik van eer-eergisteren, maar hij is van voor die tijd. Sorry, het leven is hard en slaat rücksichtslos om zich heen.” Dat is toch werkelijk pijnlijk om te lezen als gevierde televisiester.
Gek genoeg smulde de rest van Nederland wel van deze ranzige treinbotsing, want Tina Nijkamp kon gisterochtend melden dat er toch nog 932.000 ramptoeristen hadden afgestemd op de zender. Waarschijnlijk zaten ze massaal met het geluid op mute te wachten tot de beste man eindelijk zijn mond zou houden.
