We dachten hier op de redactie allemaal dat we de ellende van de winter eindelijk achter ons konden laten nu het eind maart is, maar Moeder Natuur blijkt de grootste en meest meedogenloze stiekemerd van de hele showbizz te zijn. Terwijl wij onze teennagels net in een vrolijke pastelkleur hadden gelakt voor het aanstaande terrasseizoen kregen we zojuist een update waar je spontaan een seizoensdepressie van zou krijgen. De weergoden kwamen de boel even flink verpesten.
Het begint allemaal nog als een prachtig en vals sprookje. Vandaag worden we wakker met wat frisse grondvorst, maar zodra de boel is opgetrokken, straalt de zon alsof er helemaal niets aan de hand is. Met een graadje of 13 tot 16 behalve dan op die altijd tochtige Waddeneilanden waar het op 12 graden blijft steken word je gewoon keihard in de maling genomen. Je trekt argeloos je nieuwe zomerjas aan en waant je voor heel even in Saint-Tropez. Ook maandag en dinsdag speelt deze weergod nog een gemeen psychologisch spelletje met ons. Een beetje zon, een beetje bewolking en in het zuidoosten tikt de thermometer dinsdag doodleuk nog de 17 graden aan. Je zou haast naïef gaan denken dat je die zonnebrandcrème alvast in je designertas kon gooien.
Maar dan klapt de val snoeihard dicht. Vanaf woensdag laat het voorjaar haar ware, ijskoude en bittere gezicht zien en slaat de sfeer om. De wind draait genadeloos naar het westen en blaast een ronduit depressieve kou onze polder in. We blijven ineens hangen op een armoedige 8 graden. En alsof dat nog niet erg genoeg is om je zorgvuldig opgebouwde humeur compleet te ruïneren trekt er een parade van stevige buien over het land, compleet met hagelstenen die je net geföhnde coupe meedogenloos verwoesten.
De absolute en ultieme vernedering volgt echter op donderdag. De temperatuur gaat niet alleen verder onderuit naar een schamele 7 graden, maar we krijgen gewoon te maken met de meest deprimerende wending die je je kunt voorstellen. Deskundigen waarschuwen namelijk: ‘Er gaat volgens Weeronline zelfs natte sneeuw vallen.’ Midden in de lente, je verzint het werkelijk waar niet. Al die vrolijke krokussen en narcissen krijgen gewoon een ijskoude en kletsnatte deken over zich heen en wij kunnen weer met bevroren vingers op de fiets stappen. Ook vrijdag blijft een dag om heel snel te vergeten met gure temperaturen, nachten rond het vriespunt en een snijdende noordwestenwind.
Pas als we dit traumatische en onstuimige drama hebben overleefd krabbelen we zaterdag weer een minuscuul beetje uit het diepe dal en kruipen we tergend langzaam richting de 10 graden. Tot die tijd raad ik je aan om de deuren stevig op het slot te draaien en je te verstoppen onder een dikke fleecedeken.
