Het is dat we onze zuiderburen normaal gesproken hoog hebben zitten met hun bonbons en beschaafde omgangsvormen, maar ze hebben met het binnenhalen van Joost Klein het Paard van Troje de huiskamers in geslingerd. We dachten dat we na het debacle in Malmö wel even klaar waren met de Friese driftkikker, maar niets is minder waar. Joost heeft zijn intrede gedaan als coach in The Voice van Vlaanderen en dat ging gepaard met de subtiliteit van een sloopkogel in een spiegelpaleis.
Waar programma’s als The Voice normaal gesproken draaien om zangtalent en een beetje gezellige chemie tussen de coaches leek het zondagavond wel de Grote Joost Klein Show. De man die zichzelf continu als onbegrepen kunstenaar profileert, gedroeg zich als een olifant in de Vlaamse porseleinkast. Hij zat daar niet om talent te scouten, maar om even flink te rellen en zijn collega’s tot op het bot te beledigen.
Het slachtoffer van dienst was de arme Laura Tesoro een lieverdje in de Vlaamse showbizz die door onze Joost zonder pardon werd weggezet als een visboerin op de markt. Je moet het maar durven om zo neerbuigend te doen tegen iemand die haar sporen in de muziekwereld ruimschoots heeft verdiend terwijl je zelf vooral bekend bent van een diskwalificatie.
De taal die hij uitsloeg zou in een gemiddelde kroeg niet misstaan, maar op primetime televisie zorgde het voor heel wat opgetrokken wenkbrauwen. Joost vond het blijkbaar nodig om te strooien met teksten als wat meer peper in je reet en een klap voor je bek geven. Het heeft allemaal weinig met coaching te maken en meer met een schreeuw om aandacht van iemand die duidelijk nog steeds worstelt met zijn ego.
Natuurlijk kon hij het niet laten om de slachtofferrol weer met verve te spelen, want dat is inmiddels zijn handelsmerk geworden. Tussen de beledigingen door moest er even verwezen worden naar zijn trauma van het Eurovisie Songfestival, want stel je voor dat we vergeten hoe zielig hij is. Het is het bekende liedje: de wereld is tegen Joost en Joost is het onschuldige lammetje.
Wat het hele optreden nog pijnlijker maakte was de totale onkunde die hij tentoonspreidde. Je zou verwachten dat als je een vette cheque opstrijkt om in zo’n stoel te zitten je op zijn minst even de handleiding van het programma doorneemt. Maar nee hoor, meneer drukte op de knop en keek vervolgens alsof hij water zag branden. Hoe werkt dit nu? Zit zij nu automatisch in mijn team vroeg hij zich hardop af.
Het is van een amateurisme waar je broek van afzakt. Hij gaf later zelf toe dat hij geen idee had wat hij aan het doen was. Ik snapte niet waarom de andere coaches niet omdraaiden. Ik begon bijna te twijfelen aan mijn eigen keuze.
Het meest hypocriete van dit alles is misschien nog wel zijn eerdere gezwets in de pers. Tegen Het Laatste Nieuws liep hij nog te verkondigen dat hij eigenlijk een hekel heeft aan dit soort circus. Voorlopig lijkt Joost vooral bezig met het polijsten van zijn eigen ego ten koste van de sfeer en het fatsoen. Vlaanderen is gewaarschuwd.
