De studio van Nieuws van de Dag voelde dinsdagavond even als een snelkookpan zonder ventiel. Aan tafel zaten Rita Verdonk en Bram Moszkowicz ogenschijnlijk voor een rustig gesprek over de recente chaos bij de PVV. Dat liep anders. Wat begon als analyse eindigde in een woordenwisseling die nog het meest deed denken aan een oud familie-etentje waar ineens alles op tafel komt.
De aanleiding was de open brief van zeven Kamerleden die de partij de rug toekeerden. Hun oordeel was genadeloos. “De campagne viel stil doordat de lijsttrekker er geen zin meer in had.” Een zin die bleef hangen in de studio. Verdonk knikte bijna instemmend. Volgens haar had Geert Wilders zich simpelweg te weinig laten zien. Te weinig vuur. Te weinig aanwezigheid.
Moszkowicz trok direct aan de noodrem. Hij schoof de ‘dreiging’ naar voren als verklaring en klonk daarbij zichtbaar geraakt. “Hij werd toen ook wel zwaar bedreigd!” Het was geen losse opmerking. Het klonk als een correctie. Alsof Verdonk iets essentieels over het hoofd zag.
Verdonk liet zich niet intimideren door dat argument. Ze sprak met de stelligheid van iemand die het klappen van de zweep kent. “Ik ben ook zwaar bedreigd en ik heb het ook altijd gedaan.” Die zin viel stil. Je kon bijna horen hoe kijkers thuis hun wenkbrauwen optrokken.
Moszkowicz hield voet bij stuk en ging een stap verder. Volgens hem wist hij simpelweg meer over de ernst van de situatie. “Hij werd zwaar bedreigd, daar weet ik iets meer van en dat is de reden dat hij even de campagne stopte.” Verdonk schoot terug en beschuldigde hem ervan de beveiliging tekort te doen. “Moszkowicz doet beveiligers tekort,” stelde ze zonder omhaal.
Dat schoot bij Moszkowicz duidelijk in het verkeerde keelgat. “Die doe ik helemaal niet tekort!” Hij benadrukte dat de beveiliging uitstekend werk levert maar dat er momenten zijn waarop het risico simpelweg te groot wordt. “Er waren momenten dat het zo dreigend was, dat hij de campagne heeft moeten stoppen. Dat heeft plaatsgevonden.”
Toen Verdonk droogjes opmerkte “maar niet voor altijd,” was het geduld zichtbaar op. Moszkowicz wuifde het weg met een handgebaar en beet toe: “Dat heeft hij ook niet gedaan!” De discussie eindigde niet met een conclusie maar met spanning die bleef hangen. Precies het soort televisie waar niemand wijzer van wordt maar waar iedereen toch naar blijft kijken.
