Er zijn van die mannen die jarenlang roepen dat ze nergens last van hebben tot het moment dat de kilometers op de teller beginnen te knagen. Johan Derksen is er zo een. Jarenlang deed hij alsof het dagelijkse geslinger tussen Drenthe en Hilversum hem niets deed, maar nu is de maat vol. Grolloo ooit zijn veilige bastion ver weg van de Randstad wordt ingeruild voor iets dat verdacht veel op gemak lijkt. Of zoals Johan het zelf zou noemen: logisch nadenken op zijn oude dag.
De reden is even simpel als weinig romantisch. Elke dag dat eindeloze stuk asfalt richting het Media Park. Altijd dat gezeur, die reistijd, dat gedoe. En dus komt er een verhuizing aan. Niet omdat hij zo verknocht is aan Gelderland, maar omdat het praktischer is. Dat sentiment maakt hij zelf meteen duidelijk in een interview met De Gelderlander. “Ik heb niks met de Betuwe, ondanks dat ik er opgroeide, enkel met Nijmegen.” Typisch Johan. Eerst iedereen afserveren, daarna pas vertellen waar zijn hart wél ligt.
En dat hart hoe brommerig ook klopt nog altijd voor Nijmegen. Daar lagen zijn wortels daar zaten zijn grootouders daar was het Waterkwartier waar hij als jochie rondhing. Nostalgie verkoopt altijd goed en ook hier wordt die kaart getrokken. “Ik mis mijn roots en heb een appartement op het oog vlak bij Ubbergen.”
Verwacht trouwens geen definitief afscheid van Grolloo. Dat zou veel te sentimenteel zijn. Het huis blijft gewoon staan als een soort mannelijk toevluchtsoord vol platen, spullen en herinneringen. “Dat huis houd ik aan. Ik heb er mijn mancave met muziekplaten en een studio waar ik een radioshow opneem.” Met andere woorden: Drenthe wordt de schuilkelder Gelderland het werkadres.
Wie denkt dat Johan ineens gezellig opgaat in het Nijmeegse stadsleven, kent hem slecht. Hij verhuist niet uit liefde, maar uit efficiëntie. Minder kilometers, minder ergernis, meer tijd om te mopperen. En eerlijk is eerlijk: dat mopperen kan hij straks een stuk dichter bij Hilversum doen.
