Je zou toch ergens de ijdele hoop koesteren dat iemand die jarenlang wekelijks in de huiskamers verscheen een klein beetje fatsoen en zelfreflectie heeft ontwikkeld. Maar niets blijkt minder waar als we de ronduit stuitende capriolen van voormalig presentator Rick Brandsteder onder de loep nemen. Sinds meneer heeft besloten om de televisiewereld vaarwel te zeggen om fulltime te gaan rentenieren van de gigantische erfenis van zijn overleden vader Ron is de man werkelijk elke vorm van realiteitszin volledig kwijtgeraakt.
Vorige week mocht onze gevallen playboy zich melden bij de rechtbank. De reden daarvoor was dat hij het blijkbaar een uitstekend idee vond om met een slok te veel op achter het stuur van zijn bolide te kruipen. In plaats van met het spreekwoordelijke schaamrood op de kaken door het stof te kruipen voor de lens van de aanwezige pers, paradeerde hij langs de verslaggevers alsof hij een onaantastbare vorst was. Hij is plotseling van mening dat journalisten hem met rust moeten laten omdat hij naar eigen zeggen geen bekende Nederlander meer is. Hoofdredacteur Evert Santegoeds walgt net zo intens van dit gedrag en nam geen blad voor de mond in zijn eigen podcast. Hij uitte zijn totale afschuw met de woorden: “Rick Brandsteder, ja, vreselijk” De roddelkoning ging nog even lekker op dreef verder met zijn genadeloze betoog en stelde het volgende voor: “Hij moet maar gauw weg, denk ik, uit Nederland. Onsympathiek ook, zoals hij bij die rechtbank aankwam. Arrogant ook”
En laten we het dan even hebben over de uiteindelijke straf voor zijn roekeloze rit. Een boete van zestienhonderd euro. Voor een man die recentelijk een miljoenenerfenis op zijn spaarrekening heeft mogen bijschrijven is dat lachwekkender dan de gemiddelde slapstickfilm. Santegoeds legde de vinger precies op de zere plek toen hij gefrustreerd opmerkte: “Hij is er wel heel goed mee weggekomen volgens mij. 1.600 euro is natuurlijk niks voor hem.” Zijn collega Jordi Versteegden voelde de gure sfeer in de radiostudio overduidelijk hangen en concludeerde zeer treffend: “O, je hebt er niet heel veel positieve woorden voor over.”
Maar het ware en ronduit wansmakelijke dieptepunt van deze hele soap speelde zich af op een locatie waar je toch nog een sprankje respect zou verwachten. We duiken even terug in de tijd naar de uitvaart van televisielegende Ron Brandsteder. Je mag er toch vanuit gaan dat een volwassen zoon op zo een gitzwarte en emotionele dag met een liefdevolle en doordachte afscheidsrede komt. Onze Rick dacht daar echter compleet anders over en besloot op het moment suprême maar gewoon wat te gaan improviseren. Het resultaat was blijkbaar een tenenkrommende monoloog waar geen touw aan vast te knopen viel. Evert deelde deze pijnlijke roddel met de luisteraars en onthulde het ongemak: “Bij de begrafenis van zijn vader ging hij ook speechen, maar gewoon voor de vuist weg, zonder dat hij wat op papier gezet had. Op een gegeven moment riep zijn moeder van: ‘Nou, Rick, zo is het wel genoeg’ Wel pijnlijk.”
Beeld je de plaatsvervangende schaamte onder de aanwezige rouwenden eens in. Een verdrietige weduwe die openlijk haar eigen bloed moet afkappen omdat hij het hele afscheid dreigt te verpesten met zijn warrige praatjes. Zelfs de doorgewinterde journalist Jordi viel compleet van zijn stoel door deze absurde wending en stamelde verbaasd in de microfoon: “Dat heb ik nog nooit iemand horen zeggen op een uitvaart.” Waarop de onverbiddelijke Evert dit afgrijselijke sprookje afsloot met de nuchtere constatering: “Ik ook niet, want ik was er niet, maar daar is het gezegd.”
