Ooit regeerde ze met ijzeren vuist over onze voorraadkasten en verbood ze ons die extra lik pindakaas, maar tegenwoordig fladdert de voormalige eierkoekenkoningin rond in de stad van de liefde. En geloof me, dat doet ze bepaald niet in haar eentje.
Na een tergend lange radiostilte dook Sonja Bakker plotseling weer op in de digitale ether. Op haar ietwat pretentieuze fotografiepagina deelde ze een kiekje waar de gemiddelde roddeltante toch even twee keer naar moet kijken. De diva poseert daar namelijk wel heel innig met een opvallend jonge god. De achtergrond voor dit tafereeltje is uiteraard de Eiffeltoren, want als we dan toch voor een ontluikende romance gaan kunnen we net zo goed alle clichés uit de kast trekken. Ze stralen een intimiteit uit waar de vonken vanaf spatten en de geruchtenmachine draait dan ook direct op volle toeren. Heeft onze strenge dieetgoeroe dan eindelijk haar tanden in een malse en jeugdige snack gezet.
Het roer ging een jaartje of vier geleden natuurlijk al volledig om. Ze nam afscheid van haar weegschalenimperium en bombardeerde zichzelf vanuit het niets tot artistiek fotografe. Waar ze vroeger vrouwen aanspoorde om zichzelf uit te hongeren zet ze diezelfde doelgroep nu het liefst zo schaars mogelijk gekleed voor haar lens. Haar portfolio stroomt inmiddels over van de broeierige, wulpse plaatjes waarbij de geportretteerden hun onzekerheden zogenaamd van zich af moeten werpen. Het is een volstrekt andere tak van sport, maar ze lijkt haar roeping als bevrijder van de vrouwelijke sensualiteit helemaal te hebben gevonden.
Natuurlijk giet ze over dit hele wazige project een flinke saus van spiritualiteit om het nog enigszins intellectueel te laten klinken. Bij haar nogal uitdagende beelden plaatst ze dan ook steevast een tekst over zelfacceptatie en empowerment. De motivatie voor haar opvallende carrièreswitch omschrijft ze zelf vrij theatraal met de zin: “In een privé-setting laat ik je ontdekken hoe mooi je bent.” Tja, het is bijzonder jammer dat ze die boodschap niet zo liefdevol bracht toen we jaren geleden huilend op een blaadje sla zaten te kauwen. We houden haar Parijse escapades met deze jonge vlam in ieder geval strak in het vizier.
Hieronder de beelden:
