Na een jaar lang in de luwte te hebben rondgedobberd besloot Wendy van Dijk dat het hoog tijd was voor een glorieuze terugkeer in de schijnwerpers. Maar in plaats van een warm bad en juichende menigtes werd het een ijskoude douche op de zender waar carrière dromen doorgaans stilletjes sterven oftewel Net5.
Het moest de ultieme wederopstanding worden met dat hopeloos ouderwetse format So You Think You Can Dance. Je voelt de onweersbui natuurlijk al hangen. De kijkcijfers druppelden de ochtend erna binnen en het was ronduit gênant om te aanschouwen. Slechts 213.000 verdwaalde zielen wisten de afstandsbediening richting Net5 te manoeuvreren. Voor een vrouw die in een ver verleden nog moeiteloos miljoenen mensen wist te entertainen op de zaterdagavond is dit niets minder dan een publieke afgang van epische proporties. Ze gleed zo van de vertrouwde SBS6 glijbaan rechtstreeks het afvoerputje van het televisielandschap in.
Het pijnlijkste van dit hele droevige circus is misschien nog wel dat de ondergang volledig te voorkomen was geweest. Niemand minder dan haar trouwe collega Martijn Krabbé fungeerde in dit verhaal als de onheilsprofeet van dienst. Hij voorzag de naderende catastrofe feilloos en probeerde zijn oude maatje nog te redden van deze beschamende misstap. In de nogal onbekende podcast Lightless Lounge deed Wendy onlangs uit de doeken hoe dat confronterende gesprek destijds verliep. Ze deelde de volgende uitspraak met de weinige luisteraars: “Ik weet nog wel dat Martijn tegen me zei: ‘Realiseer jij je wel wat je gaat doen?'”
Maar goed, we kennen allemaal de omvang van het ego van een televisiester in de ontkenningsfase. Zelfreflectie is vaak ver te zoeken wanneer de blinde ambitie de overhand neemt en de drang naar applaus te groot wordt. Ze sloeg het wijze advies van de ervaren presentator simpelweg in de wind. Met een flinke dosis misplaatste arrogantie vervolgde ze haar verhaal in de studio van de podcast: “Dat realiseerde ik me toen natuurlijk niet helemaal. Hij waarschuwde me: ‘Nee, je moet gewoon weer helemaal opnieuw beginnen’.”
Nu de keiharde realiteit als een boemerang in haar gezicht is ontploft, moet La Dijk schoorvoetend toegeven dat ze de plank volledig heeft misgeslagen. Het is aandoenlijk hoe ze haar roekeloze beslissing nu probeert te framen als een soort spirituele reis vol levenslessen. Met de staart stevig tussen de benen concludeerde ze haar droevige relaas: “Ik vond het een uitdaging om te kijken of we het nog een keertje helemaal opnieuw konden opbouwen. Nou, dat is best moeilijk geweest. Dat was niet zo makkelijk. Daar had Martijn best een beetje gelijk in.” Tja wie niet horen wil, zal helaas heel hard moeten voelen zelfs als dat betekent dat je eens zo glansrijke tv-carrière nu definitief aan een zijden draadje hangt.
