Ons nationale exportproduct in Duitsland mevrouw La Meis heeft weer eens van zich laten horen of beter gezegd ze heeft weer eens veel te veel van zich laten zien. Terwijl wij ons hier stilletjes voorbereiden op de lentezon pakt onze miniatuurdiva haar zoveelste momentje op de televisie bij de oosterburen. En hoe. Het gesprek aan tafel ging zogenaamd over diepgaande en kwetsbare zaken, zoals haar eindeloze carrousel van stukgelopen romances en het moederschap over haar zoon Damián die inmiddels toch echt de leeftijd heeft bereikt waarop hij zich kapot moet schamen voor de aanhoudende aandachtsdrang van zijn moeder.
Je zou als weldenkend mens toch aannemen dat een serieus en intiem interview over je eigen vlees en bloed vraagt om een bescheiden kledingkeuze. Sylvie dacht daar klaarblijkelijk compleet anders over en leek in de veronderstelling dat ze in de studio was voor een auditie van een of andere foute late night film. De stof die ze als jurk durfde te presenteren zorgden ervoor dat haar twee zwaarbevochten voorgevels haast de huiskamers van miljoenen Duitsers binnen denderden. De kijker wist op een gegeven moment niet eens meer waar het hele gesprek eigenlijk over ging. Dat zagen de showbizzwatchers natuurlijk ook direct waarna er online flink gehakt van haar werd gemaakt. Een verbijsterde kijker sloeg de spijker snoeihard op de kop met de reactie: “Het leidt zo af van de inhoud”
Natuurlijk lieten de alfamannetjes aan de desk in Hilversum deze gouden kans niet schieten om onze societyprinses even keihard door de mangel te halen. Vooral meester-roddelaar Guido den Aantrekker was volkomen flabbergasted door de goedkope vertoning. Met een flinke dosis sarcasme sprak hij de inmiddels iconische en uiterst giftige woorden: “Ik denk dat de borsten van Sylvie Meis binnenkort een eigen tv-programma krijgen. Heel professioneel, moet je kijken…” Jordi Versteegden kon het niet laten om nog wat extra zout in de wonde te wrijven en pende haar hele strategie moeiteloos neer met de zin: “Ze doet het er wel om.” En met flauwe kwinkslagen in de media zoals “ze was nog laat open vanavond” besef je al snel dat haar ware doel is bereikt, want het gaat werkelijk nergens anders meer over dan haar decolleté.
Verbazingwekkend genoeg was er nog één eenzame ziel die het wanhopig probeerde op te nemen voor de zwaar geplamuurde tv-persoonlijkheid. Janine Schuinder wierp zich op als advocaat van de duivel en probeerde het smakeloze niemendalletje goed te praten. Zij kwam met de ietwat naïeve verdediging: “Dit is wat ze wil en dat is toch prima? Dat ze het gewoon zo laat zien en ze wil graag bewonderd worden om hoe ze eruitziet.” Nou bewondering is in deze treurige context echt een brug te ver. Het is simpelweg lachwekkend, vooral omdat La Meis te pas en te onpas loopt te grienen dat niemand haar ooit als een zakenvrouw ziet. Een andere commentator veegde die hele slachtofferrol meedogenloos van tafel met de treffende slotconclusie: “Ze claimt ook weleens dat ze nooit echt helemaal serieus genomen wordt. Als je er zo bij gaat zitten vind ik dat ook niet geheel onterecht.”
