Terwijl Hélène Hendriks aan de desk bij SBS6 de grote televisiester uithangt en lachend de kijkcijfers aan elkaar rijgt speelt zich achter de voordeur van haar zwaarbeveiligde stulpje een tamelijk treurig schouwspel af. We herinneren ons allemaal nog wel die collectieve verbijstering van twee jaar geleden toen uitlekte dat deze frisse, vijfenveertigjarige blondine haar bed deelt met de zevenenzestigjarige Frans Vinju. Je snapt natuurlijk dat zo een gigantisch leeftijdsverschil vroeg of laat onherroepelijk gaat wringen zeker nu de beste man de pensioengerechtigde leeftijd ruimschoots heeft gepasseerd en waarschijnlijk het liefst met een dekentje op de bank naar de geraniums staart.
In de wandelgangen van Hilversum zeggen de boze tongen al maanden dat de houdbaarheidsdatum van deze onwaarschijnlijke romance in rap tempo nadert. Paragnost Thomas Woolthuis luidde in weekblad Party rond de afgelopen jaarwisseling al genadeloos de noodklok. Hij voorzag een gitzwart scenario waarin de bejaarde Frans zijn jongere trofee het liefst aan het aanrecht zou vastbinden. De helderziende deelde zijn zorgwekkende visioen met de voorspelling “Het thuisfront lijkt meer aandacht van haar te willen, waardoor Hélène in een twijfel komt. Want werken en nieuwe uitdagingen vindt ze ook leuk. Hélène gaat absoluut dingen loslaten, kiest voor een nieuwe start en daar gaat ze succes in krijgen, dat is één ding wat zeker is.”
Je voelt de ongemakkelijke kriebels gewoon door je scherm heen dringen. Als je zo de ambitieuze Hélène observeert zie je absoluut geen type dat haar bloeiende carrière zomaar bij het grofvuil zet om fulltime mantelzorger te spelen voor een gepensioneerde partner. Toen de goedgelovige journalisten van 100%NL Magazine onlangs een voorzichtige poging deden om de temperatuur in haar slaapkamer te peilen kregen ze direct een kille en strak geregisseerde afwijzing voor hun kiezen. Ze speelde de vermoorde onschuld en pareerde de nieuwsgierigheid met de afstandelijke woorden “Ik ben heel tevreden met hoe het nu gaat. Over mijn relatie heb ik het nooit, niet om geheimzinnig te doen, maar omdat mijn partner daar geen behoefte aan heeft. Maar we hebben het heel goed, dus dat mag zo blijven.”
Hoe doorzichtig wil je het hebben, schat. Om de zenuwachtige sfeer nog wat verder weg te moffelen, gooide de presentatrice het roer razendsnel om naar haar veilige thuishaven, de sportwereld. Met het WK voetbal van komende zomer in het vooruitzicht droomt ze hardop over nieuwe, glimmende schnabbels. Ze ratelde plichtsgetrouw verder met de ingestudeerde riedel “Op het gebied van mijn werk geldt hetzelfde, al zijn er natuurlijk wel dromen. Ik zou het fantastisch vinden om de Olympische Spelen te doen of het WK. Maar daarvoor ben je afhankelijk van de uitzendrechten. Als jouw zender die niet heeft, doe je andere dingen. Ben ik ook helemaal tevreden mee.”
Als je dan vervolgens vraagt hoe het glamoureuze leven van deze televisiediva er buiten de felle studiolampen uitziet val je werkelijk in slaap van pure saaiheid. Er zijn geen wilde feestjes, geen decadente tripjes naar de Malediven en al helemaal geen stomende avonturen met haar oudere liefde. Nee, de absolute climax van haar dagelijkse bestaan blijkt een smerige viervoeter te zijn. Ze deed haar burgerlijke routine uit de doeken met het tamelijk treurige verslag “Ik wandel sowieso iedere ochtend een uur met mijn hond Bobbie. Dat doe ik in een natuurgebied vlakbij ons in de buurt. Ik kom er weleens een hert of een vosje tegen. En andere honden en hun baasjes.”
Het wordt nog een tikkeltje sneuer als ze de nasleep van die eenzame ochtendwandelingen in het bos tot in detail beschrijft. Terwijl Frans vermoedelijk nog ligt te knikkebollen in zijn leunstoel, staat zij de modder van haar huisdier te schrobben. Ze besloot haar zouteloze verhaal met de koddige ontboezeming “Bobbie houdt van spelen en zwemmen, dus Bobbie is altijd goor als we terugkomen. Dan is het daarna eerst een kwartier schoonmaken en afdrogen. Het is een heel ritueel ’s ochtends. Dan is mijn dag al goed gestart.”
