Je zou toch denken dat die gasten in de dartswereld inmiddels wel snappen dat er overal cameraatjes op de loer liggen. Onze kale sloopkogel uit Vlijmen, Michael van Gerwen dacht blijkbaar even dat hij onzichtbaar was in de Ierse hoofdstad Dublin. Na het gooien van wat pijltjes dook hij samen met zijn Engelse rivaal Luke Humphries een lokale pub in met alle gênante gevolgen van dien.
Binnen de kortste keren zwierven er troebele beelden over de digitale kanalen waarop we zagen hoe de heren zich als een stel losgeslagen pubers misdroegen. Terwijl Luke Humphries compleet uit zijn plaat ging op de Ierse deuntjes stonden de twee volwassen kerels met de armen om elkaar heen te lallen alsof ze net de loterij hadden gewonnen. Natuurlijk stroomden de verontwaardigde reacties direct binnen, want onze Michael bevindt zich zogenaamd in een uiterst cruciaal sportief jaar.
Toen de gretige journalisten van De Telegraaf hem vervolgens confronteerden met deze ietwat onprofessionele uitspatting schoot de darter onmiddellijk in de klassieke, gepikeerde verdediging. Met een zwaar verontwaardigde toon bagatelliseerde hij de hele boel en pruttelde hij “Stappen? Stappen is een groot woord” Om zijn vermeende onschuld nog wat extra kracht bij te zetten, schetste hij razendsnel het beeld van een keurige, vermoeide atleet die braaf op tijd de kroeg verliet. Hij beweerde met droge ogen “Ik ben ook gewoon als eerste naar huis gegaan. Ik had een vroege vlucht en zat om vijf voor zes alweer in het vliegtuig.”
Maar goed, de grote man weigert pertinent om ook maar een greintje berouw te tonen voor zijn publieke wangedrag. Sterker nog, de aanzwellende kritiek over zijn avondje doorhalen glijdt blijkbaar als water van een eend af. Hij gooide de kont keihard tegen de krib en beet de pers toe dat de hele ophef hem werkelijk “Interesseert me geen reet” Hij weigerde de hand in eigen boezem te steken en haalde ongenadig uit naar de klagende achterban met de afwimpelende sneer “Iedereen mag een mening hebben, dat maakt mij niet uit. Laat ze lekker lullen”
Tot slot probeerde de pijltjesgooier nog even de rol van diepzinnige filosoof op zich te nemen wat eerlijk gezegd nog het meest lachwekkende deel van het hele interview was. Hij keek zogenaamd reflecterend terug op zijn Ierse avontuurtje en oreerde “Als je achteraf kijkt: wat brengt het? Op dat moment plezier. Soms doe je op deze leeftijd dingen waarvan je later denkt: was het nodig? Nee. Maar op dat moment is het gewoon gezellig.” Laten we hopen dat hij zijn pijlen op het bord beter raakt dan de juiste toon in de media.
