Schenk nog maar een kalmerende kamillethee in, want de tranen vloeien momenteel werkelijk rijkelijk in het palingdorp van Nederland. Terwijl wij hier eind alvast stiekem de chocolade paaseieren in de achtertuin proberen te verstoppen zit de absolute hoofdrolspeler van de Volendamse scheidingssoap zachtjes te snotteren achter het stuur van zijn bolide. De immer vrolijke glimlach van Jan Smit is definitief van zijn gezicht gewist en heeft plaatsgemaakt voor een masker van puur ongefilterd leed.
Het is de sluwe fotografen van weekblad Privé namelijk gelukt om het ultieme en ronduit treurige plaatje van zijn ondergang te schieten. Precies op de bewuste dag dat hij met gepakte koffers de zware voordeur van zijn peperdure echtelijke villa definitief achter zich dichttrok werd het hem allemaal even veel te veel. In plaats van als een stoere en bevrijde vrijgezel met gierende banden zijn nieuwe toekomst tegemoet te scheuren stortte de zanger compleet in. Daar zat hij dan, moederziel alleen en met betraande wangen starend over zijn stuurwiel, onderweg naar dat troosteloze en nu al zo veelbesproken tijdelijke huurhuisje in Broek in Waterland. Het is oprecht een sneu en meelijwekkend gezicht om een man zijn hele sprookjesleven zo in duigen te zien vallen.
Natuurlijk probeert onze Jantje de schone schijn nog krampachtig op te houden voor het gewone volk. Tijdens een uitzending van zijn eigen radioprogramma op Sterren NL deed hij onlangs nog een ietwat wanhopige poging om de gigantische breuk met Liza een soort zachte, geciviliseerde glans te geven. Met een duidelijke snik in zijn keel prevelde hij daar de woorden “Het is ontzettend verdrietig natuurlijk als je uit elkaar gaat. Er komt een hop pijn bij” Een hoop pijn is in dit zenuwslopende geval waarschijnlijk nog een gigantische understatement. Zeker als je je bedenkt dat zijn eigen ex-vrouw achter de schermen naar verluidt de meest ranzige roddels over hem verspreidde bij de lokale bakkersvrouw.
Toch weigert de gevallen palingprins om met modder te gooien wat hem eigenlijk alleen maar kwetsbaarder maakt in deze meedogenloze slangenkuil die wij de showbizz noemen. Hij blijft stug vasthouden aan het romantische verleden dat hem nu zo genadeloos in de steek heeft gelaten. Met de moed der wanhoop sprak hij vol weemoed en melancholie over de “zeventien hele liefdevollen jaren” die het koppel samen heeft doorgebracht. Om het mierzoete en eigenlijk best wel tragische toneelstukje helemaal af te ronden sloot hij zijn radiopraatje uiterst vergevingsgezind af met de zin “We hebben lief en leed gedeeld en daar ben ik haar ontzettend dankbaar voor.” Wij op de redactie vragen ons af hoe lang hij deze nobele en brave houding nog kan volhouden nu hij elke avond eenzaam zijn tranen moet drogen in een gehuurde woonkamer waar de buren hem ook nog eens het leven zuur maken.
Hij zal wel huilen om dat zijn portemonnee voor de helft nog maar gevuld is en omdat zijn gulp altijd open stond ,