Terwijl we op deze druilerige woensdag smachten naar een beetje lentezon vermaken die mopperkonten op de buis ons gelukkig met een kersverse portie ranzige moddergooierij. Je zou in eerste instantie verwachten dat die norse mannen aan tafel het voornamelijk over voetbal of politiek hebben, maar gisteravond leek de studio van Vandaag Inside werkelijk meer op een valse buurvrouwenbijeenkomst in de plaatselijke kapsalon. Hun favoriete schietschijf was dit keer niemand minder dan hun gevallen kroonprins Özcan Akyol. Sinds die nare affaire rondom zijn bloedgabber Matthijs van Nieuwkerk is de vriendschap op dat koude industrieterrein immers compleet bekoeld en liggen de messen scherp geslepen op tafel.
Johan Derksen besloot de spreekwoordelijke botte bijl erbij te pakken om het vernieuwde gelaat van de schrijver eens genadeloos te fileren. Volgens het besnorde orakel is de man in kwestie stiekem zwaar geobsedeerd door zijn eigen weerspiegeling. De snor sabelde hem direct en ijskoud neer met de sneer ‘Heb jij die metamorfose van Eus gezien? Kijk, Eus was hier de ijdelste man van het Media Park’ En daar bleef het natuurlijk niet bij, want de heren kennen geen enkele genade als het bloed eenmaal vloeit. Met een flinke dosis venijn voegde hij daar de pijnlijke en ronduit vernederende constatering aan toe ‘Die zat langer bij de schmink dan al die dames waar ze heel veel aan moeten doen. Dan heb je ook wat.’
Maar het wordt nog veel smeuïger. Het lijkt er namelijk sterk op dat onze Eus de geheime weg naar de peperdure cosmetisch arts in Amsterdam-Zuid helemaal heeft gevonden. Johan spaarde zijn voormalige tafelheer totaal niet en ratelde genadeloos verder ‘Maar Eus heeft ander haar, die ziet er nu uit als iemand uit een zestigerjarenserie van mensen die naar de maan gingen. Hij heeft volgens mij nieuwe tanden én er zijn mensen die zeggen: Hij heeft z’n lippen ietwat opgespoten.’ Je ziet het toch helemaal voor je, een verwaande auteur met een vers opgespoten eendenbek en hagelwitte porseleinen facings die licht geven in het donker. René van der Gijp probeerde de boel nog wat lafjes te sussen met ‘Nee, dat niet. Dat niet, denk ik.’ Wilfred Genee deed vervolgens net alsof zijn neus bloedde en reageerde quasi-verbaasd met ‘Is dat zo? Nee, toch? Want als dat zo zou zijn, dan krijg je dit.’ waarna ze doodleuk een grotesk bewerkte foto van de schrijver op het beeldscherm toverden.
Toch moesten de heren unaniem toegeven dat er iets flink was verbouwd aan die bovenkamer, want Johan gromde onheilspellend ‘Hij heeft wel een heel ander hoofd.’ Vooral de beruchte haardos van de man moest het zwaar ontgelden aan de meedogenloze talkshowtafel. René deelde onomwonden zijn afschuw over het oude en rommelige kapsel en grinnikte ‘Ik vind zijn haar wel beter. Ik dacht altijd: daar komt zo een parkietje uit gevlogen.’ Johan kon het uiteraard niet laten om daar nog even een schep bovenop te doen door de krullen te vergelijken met regionen waar de zon normaal gesproken nooit schijnt. Hij deelde de uiterst ranzige omschrijving ‘Het waren van die rare schaamhaarkrulletjes.’ waarop René lachend instemde met ‘Ja, dat is beter, dat haar.’
Kijkcijferorakel Tina Nijkamp zat blijkbaar ook op de kruk en gooide nog wat extra olie op het brandende vuur door zich hardop af te vragen of de ijdele schrijver stiekem in een verre Turkse kliniek op de operatietafel had gelegen. Ze speculeerde er openlijk op los met de theorie ‘Hij had het heel kort. Het is nu weer iets aan het groeien. Misschien heeft hij een haartransplantatie gedaan. Dat zou kunnen natuurlijk.’ René bevestigde deze extreme ijdelheid onmiddellijk en sprak ietwat vergoelijkend ‘Dat heeft hij gedaan, ja. Dat is toch prima?’ Tina deed daarna nog een halfbakken poging tot empathie door ‘Ja, natuurlijk. Dat moet hij zelf weten.’ te mompelen in de microfoon. Maar de ultieme, kille nekslag kwam natuurlijk weer van Derksen zelf. De brompot weigert simpelweg te accepteren dat een volwassen kerel zoveel uren aan zijn uiterlijke vertoning besteedt en besloot zijn vileine tirade met de vernietigende samenvatting ‘Hij was heel zuinig op z’n haar. Hij stond een half uur voor de spiegel. Wij zijn binnen vijf minuten klaar, maar hij stond altijd als een oud wijf voor de spiegel.’
