We zitten wekelijks met rode oogjes op de bank te snotteren bij de zogenaamd oprechte tranen in Kopen Zonder Kijken, maar de maskers zijn nu toch echt keihard afgevallen. De aflevering van gisterenavond bewees maar weer eens dat de brutale televisiemakers in Hilversum een flink loopje nemen met de waarheid en ons gewoon als dwaze kleuters behandelen. Kijkers koken momenteel van woede op social media en wijzen op een aaneenschakeling van doorzichtige leugens in de knip- en plakkamer van de producent.
Laten we vooropstellen dat het achterliggende verhaal van kandidaat Sarah natuurlijk absoluut hartverscheurend is en geen enkel leedvermaak verdient. Deze alleenstaande moeder vecht als een ware leeuwin voor een veilige toekomst voor haar vierjarige zoontje Lasse, die kampt met de meedogenloze spierziekte Duchenne. Hun huidige stulpje in Alkmaar stamt uit de jaren veertig en is een regelrecht hindernissenparcours vol steile trappen. Sarah verwoordde de pijnlijke en onhoudbare situatie uiterst treffend met de zin: “Het is een geweldig huis, maar mijn zoontje heeft nu al moeite met de trappen” Ze eiste volkomen terecht een paleisje met een slaapkamer en badkamer op de begane grond, plus de broodnodige ruimte voor een toekomstige lift.
Tot zover de rauwe en eerlijke realiteit, want daarna begon de grote Bob Sikkes poppenkast. Ondanks een gigantisch budget voor een alleenstaande vrouw, werd er theatraal gezucht en gesteund over de onmogelijke en verhitte huizenmarkt. Tijdens de beruchte puzzelrit stuurden ze Sarah compleet nietsvermoedend langs het pand dat allang in the pocket was. Ze trapte vol in de val, keek beteuterd uit het raampje en riep vertwijfeld: “Die kan ik niet betalen” Ze deed daar nog een schepje drama bovenop door te jammeren: “Dat is een huis waar ik alleen maar van kan dromen. Daar reken ik niet op.” Prachtige en emotionele televisie, ware het niet dat de nuchtere kijker inmiddels wel dwars door deze goedkope trucjes heen prikt.
De echte blunders zaten hem in het bizarre geklungel met hun eigen regels. De zwoele voice-over wilde ons heel graag doen geloven dat de norse oude verkoper absoluut geen cameraploegen over de drempel wilde hebben. Totale onzin natuurlijk, want nog geen vijf minuten later zagen we aannemer Bob Sikkes doodleuk door diezelfde verboden woonkamer struinen. Om zijn altijd torenhoge renovatiebudget te verantwoorden, bestempelde hij de woning direct ijskoud als “lelijk en uitgewoond”. Compleet bespottelijk en overdreven, want op de stiekeme beelden was overduidelijk te zien dat het huis er eigenlijk gewoon ontzettend netjes en leefbaar bijstond.
De absolute climax van dit RTL-bedrog zat hem in het financiële plaatje waar we blijkbaar ook al jaren over worden voorgelogen. Terwijl het aankoopteam met droge ogen beweerde de woning voor vierenhalve ton en een beetje te hebben aangeschaft, hadden fanatieke speurneuzen op het internet de ware cijfers al lang boven water gehaald. De werkelijke verkoopprijs bleek online gewoon op 495.000 euro te staan geregistreerd. Het is te triest voor woorden dat de zenderbazen blijkbaar zo wanhopig zijn voor smeuïge televisie, dat ze weigeren simpelweg de waarheid te vertellen. We zullen de volgende keer met aanzienlijk meer argwaan en een korreltje zout naar deze valse huizenjacht kijken.
Volgens mij heb ik die aflevering al veel eerder gezien, zitten ze nu gewoon allerlei presentatoren in tussen te plakken?????