Terwijl de echte sterren in Hollywood deze maand over de rode loper paraderen voor het awardseizoen dachten de omhooggevallen realitysterren van De Bondgenoten dat het een briljant idee was om hun eigen amateuristische Oscars te organiseren. En zoals we allemaal weten als je een stel ijdele mensen in een afgesloten ruimte opsluit en ze elkaar laat beoordelen is dat wachten op een heerlijke en onvermijdelijke explosie van drama.
De bewoners kregen een reeks venijnige stellingen voor hun kiezen waaronder de uiterst gevaarlijke vraag “wie is de knapste vrouw?”. Nu liepen de zelfbenoemde koninginnen van de loods, Mercedes en Roxy, waarschijnlijk al de hele dag met de borst vooruit in de veronderstelling dat dit een gelopen race was. Ze besteden immers de halve dag aan het staren naar hun eigen spiegelbeeld. Maar karma bleek genadeloos. De rest van de groep negeerde het vaste kliekje volkomen en kroonde doodleuk de verse nieuwkomer Anouk tot de ultieme stoot van het programma.
De totale paniek en blinde woede die daarna uitbraken waren werkelijk televisie van de bovenste plank. Je zag de gezichten van Mercedes en Roxy letterlijk samentrekken van pure verontwaardiging, alsof ze zojuist een slok bedorven melk hadden binnengekregen. Ze renden met hangende pootjes naar hun trouwe schoothondjes, vriendjes Salar en Robert om de boel bij elkaar te klagen. Robert voelde de bui natuurlijk al hangen en probeerde zijn furieuze vriendin wanhopig te sussen met de laffe tekst “Je moet niet boos zijn”. Roxy, die inmiddels bijna stikte in haar eigen ontkenning, siste direct terug “Ik ben niet boos”.
Wat volgde was een monoloog van zulke ongekende arrogantie dat je er haast respect voor zou krijgen. Om haar totaal vernietigde zelfbeeld nog een beetje te redden ratelde Roxy verder met een wanhopige blufpoker. Ze oreerde “Van elke man die ik ooit gesproken heb, zeiden ze mijn naam. Dus ik weet het zelf wel. Snap je? Sorry, dat is gewoon zo.” Natuurlijk meid, wat jij wil. Als je het maar vaak genoeg tegen jezelf herhaalt ga je het vanzelf een keer geloven.
Aan de andere kant van de bank was het tafereel minstens zo pijnlijk. Salar kon zijn leedvermaak over de afgang van zijn vriendin nauwelijks verbergen en prikte lachend in haar open wond met de woorden “Je bent op je tenen getrapt. Ik zie het”. Mercedes, die normaal gesproken de wereld aan haar voeten denkt te hebben, moest met flinke tegenzin toegeven dat haar anders zo rotsvaste ego “een beetje is ingedeukt”. Salar besefte waarschijnlijk net op tijd dat hij die nacht op de bank zou moeten slapen als hij niet snel zou ingrijpen, dus hij gooide zijn charme offensief in de hoogste versnelling. Hij fluisterde slijmend “Ik zie het, maar je weet toch dat je de aller knapste bent? Dat weet je toch, schatje?”
Maar de schade was al lang aangericht en de sfeer bleef de rest van de avond om te snijden. Later in de uitzending zat Mercedes nog steeds als een verongelijkt hoopje ellende voor zich uit te staren. Salar moest werkelijk alles uit de kast trekken om haar humeur te reanimeren. Hij smeekte zowat om een glimlach met de overdreven tekst “Je weet toch dat jij de aller knapste bent? Dat weet je toch? Wie tipt er nou aan jou?” Hij besloot er nog maar een flinke schep bovenop te doen door haar schoonheid te omschrijven als “Ver, ver, ver boven het plafond”. Het is om te gieren hoe een simpel fictief prijsje de hele pikorde van deze ijdele reality-pauwen in één klap compleet kan verwoesten.
