Pijnlijke documentaire ontmaskert Willem-Alexander als een sukkelige niet snuggere vent

We wisten natuurlijk allemaal al wel dat onze geliefde koning in zijn jonge jaren liever met een lauw biertje in de hand op de studentensociëteit stond dan met zijn neus in de zware studieboeken, maar de beerput gaat nu toch wel heel erg ver open. In een nieuwe televisiedocumentaire genaamd Willem-Alexander & Máxima klappen de mensen die vroeger in de binnenste cirkel van het koningshuis verkeerden ineens zonder enige schaamte uit de school over de bedroevende academische en fysieke capaciteiten van onze vorst.

Neem nou politiek commentator Frits Wester die blijkbaar besloten heeft om elke vorm van hoffelijkheid overboord te gooien. Hij onthult onomwonden dat de toenmalige kroonprins werkelijk doodsbang was voor de gouden kooi die in de toekomst op hem wachtte. Frits zegt daarover heel stellig: “Hij zag er als een berg tegenop”. Maar de echte vernedering komt pas wanneer Frits de intelligentie van onze majesteit vakkundig fileert. Hij gooit een anonieme docent volledig voor de bus met de uiterst pijnlijke anekdote: “Ik heb ooit een hoogleraar gesproken die zei: ‘Ik mag er weinig over zeggen, maar die jongen heeft het buskruit niet uitgevonden’.” Laten we heel eerlijk zijn dat is in die kringen de diplomatieke variant van zeggen dat iemand gewoon echt niet zo snugger is. De lijdensweg op de universiteit wordt nog even extra pijnlijk aangedikt door de toevoeging: “Hij gaf aan dat ze hem een beetje door de studie moesten slepen, duwen… exacte resultaten daarvan zijn altijd een beetje geheim gebleven. Verder heeft hij denk ik wel een soort boerenslimheid.” Boerenslimheid. Dat klinkt als een schrale troostprijs voor de dorpsgek als je het mij vraagt.

En alsof dat allemaal nog niet gênant genoeg was, spreekt zelfs zijn overleden lerares Els Cleyndert van het chique Baars Lyceum hem nog streng toe vanuit het graf. Waar je zou hopen op een warm en nostalgisch verhaal over een veelbelovende jonge prins schildert zij het beeld van een ietwat sneue, klunzige puber die volledig wegviel in de schaduw van zijn slimmere broertjes. Ze laat werkelijk geen spaan van de man heel met de genadeloze woorden: “Zijn broers hadden het veel makkelijker. Willem-Alexander was geen briljante leerling, hij was niet bijzonder sportief en hij was soms wat onhandig in zijn gedrag.” Je ziet de arme puberjongen al bijna struikelend over zijn eigen te grote voeten door de paleisgangen strompelen terwijl moeder Beatrix hevig zuchtend toekijkt.

Nu vraag je je natuurlijk af hoe zijne majesteit al deze publiekelijke vernederingen incasseert, zeker in een tijd waarin de koninklijke familie toch al onder een enorm vergrootglas ligt door dalende populariteitscijfers en de nodige privileges die ter discussie staan. Royaltydeskundige Justine Marcella probeert de boel nog wanhopig te redden door te beweren dat hij al die brutale onthullingen fantastisch vindt. Ze kraamt de onwaarschijnlijke tekst uit: “Dat ziet hij als een cadeautje”. Geloof jij het. Alsof iemand het leuk vindt om als een onhandige en trage sukkel te worden neergezet voor de rest van het land. Justine probeert zijn gehavende imago nog wat op te poetsen door te stellen: “Ik denk wel dat hij soms moet lachen of verbaasd is als zijn leven zo onder een vergrootglas wordt gelegd, want hij is heel bescheiden.”

Maar vergis je niet, achter die zogenaamd gulle lach en bescheidenheid schuilen wel degelijk wat zeer gevoelige snaren. Je mag hem blijkbaar rustig wegzetten als een trage student zonder enig greintje balgevoel, zolang je het echte controversiële familiedrama maar laat rusten. Justine waarschuwt de roddelpers dan ook maar even voor de absolute no-go area van het paleis: “Terechte kritiek, daar kan hij wel mee omgaan. Het gebeuren rondom Máxima’s vader, Jorge Zorreguieta, ligt wel heel gevoelig. Destijds en nog steeds.” We weten nu in ieder geval precies waar de pijngrens van deze boerenslimme koning ligt.