Je zit rustig op de bank je tijdlijn door te scrollen na een lange dag en ineens licht dat peperdure schermpje van je telefoon op. Je kijkt ernaar en je gelooft serieus je eigen ogen niet, want het is gewoon je bloedeigen telefoonnummer dat jouw belt. Je zou in een vlaag van verstandsverbijstering haast denken dat je een telefoontje uit de toekomst krijgt van jezelf, maar de kille realiteit is helaas een stuk ranziger en gevaarlijker.
Het is natuurlijk weer zover na die gigantische en ronduit gênante blunder van Odido onlangs. Alle gegevens van zes miljoen klanten liggen op straat. Die prutsers hebben daar werkelijk de hele digitale snoeptrommel open laten staan. Je naam, je geboortedatum, dat geheime e-mailadres en zelfs je privérekeningnummer slingeren nu ergens vrolijk rond op het web. Er wordt in de wandelgangen zelfs gezegd dat ons burgerservicenummer ook is meegegrist door deze cyberboeven. Het is toch om te janken hoe er tegenwoordig met onze uiterst gevoelige privacy wordt omgesprongen door dit soort miljardenbedrijven.
Terug naar dat bizarre telefoontje van jezelf. Die gewiekste oplichters maken momenteel massaal gebruik van een uiterst smerig trucje dat in die schimmige onderwereld “spoofing” wordt genoemd. Ze manipuleren de boel gewoon met wat handige software, zodat het op jouw scherm lijkt alsof jij daadwerkelijk de beller bent. Ze spelen daarmee genadeloos in op je menselijke nieuwsgierigheid, want stiekem wil natuurlijk iedereen wel even weten wie of wat er aan de andere kant van de lijn hangt als je je eigen vertrouwde cijferreeks ziet.
Maar trap er alsjeblieft niet in met je goede gedrag. Zodra je op dat groene knopje drukt en opneemt hebben ze je namelijk direct waar ze je hebben willen. Met al die specifieke en buitgemaakte data uit dat rampzalige datalek kletsen ze je zo onder tafel. Ze doen zich aan de telefoon doodleuk voor als een uiterst vriendelijke en keurige medewerker van de klantenservice en beginnen direct een heel geloofwaardig toneelstukje af te steken. Ze praten je angst aan over zogenaamde “verdachte betalingen” die zojuist zijn gedaan of ze verzinnen opeens ingewikkelde “problemen met je simkaart” waardoor je in paniek raakt. Voor je er erg in hebt, heb je in blinde paniek de rest van je gegevens aan een of andere crimineel in een ver land overgedragen.
Wat je wel moet doen als je eigen nummer je belt. He-le-maal niets. Druk die handel gewoon direct weg zonder enige twijfel. Ze proberen met deze belletjes namelijk vaak alleen maar te vissen of jouw lijntje nog actief is zodat ze je gegevens voor grof geld kunnen doorverkopen aan het volgende fraudenetwerk. Mocht je naderhand toch ineens peinsend op de bank zitten en stiekem twijfelen of je provider je écht probeerde te bereiken voor iets urgents, bel ze dan lekker zelf even op via hun officiële klantenservicenummer. Al moet je bij Odido tegenwoordig waarschijnlijk drie uur naar een vreselijk wachtmuziekje luisteren voordat je überhaupt een mens te spreken krijgt. Een beetje extra waakzaamheid in dit digitale wilde westen is in ieder geval geen overbodige luxe.
