Jamie Kames de vrouw die dacht dat ze haar veilige gezinsleven wel even kon inruilen voor een wilde kermisrit met carnavalszanger Vieze Jack. Maar zoals we inmiddels allemaal weten is die polonaise alweer keihard ten einde gekomen en heeft Jack haar bij het grofvuil gezet. Jamie staat weer met beide benen op de koude grond en blijkt nu ineens enorm verrast door de meedogenloze oordelen van het volk.
Ze doet in de bladen opeens enorm haar beklag over de haatberichten die ze in haar inbox vindt en schuift de schuld af op de gewone burger. In een recent gesprek met de Weekend probeerde ze heel stoer te doen over die publieke afwijzing met de woorden: “Wat maakt mij het nou uit wat Gerda uit Urk over mij denkt?” Maar toen de spreekwoordelijke stront de ventilator raakte en de mening van het klootjesvolk ineens haar sociale media overspoelde, moest mevrouw toch even flink slikken. “Dat had ik nog nooit meegemaakt”, piepte ze ontzet. Tja, boontje komt om zijn loontje zou mijn oma dan zeggen.
Iedereen hield van het vrolijke, ietwat knullige duo en Jamie wentelde zich jarenlang in die oneindige goedkeuring. Nu ze van haar voetstuk is gevallen, probeert ze haar imago wanhopig nog wat te redden door te doen alsof wij, het domme klootjesvolk het allemaal totaal verkeerd begrepen hebben. Ze sprak de fluwelen zinnen: “Wij hebben altijd alleen maar positiviteit gekregen en dat is een luxepositie natuurlijk. Maar zo was het nou eenmaal. Er zijn in de afgelopen maanden ook veel berichten naar buiten gekomen die niet helemaal de werkelijkheid waren, laat ik het zo zeggen.” Het is de klassieke, vermoeiende verdediging van elke bekende Nederlander die betrapt is op een scheve schaats.
Ze probeert nu krampachtig de schone schijn op te houden en te doen alsof de mening van het publiek van haar afglijdt als water van een eend. “En dan zie je Gerda uit Urk alsnog heel boze dingen schrijven. Maar dat is iemand die mij niet kent, die de situatie niet kent, die gelooft dat wat ergens staat de waarheid is en daar een sterke mening over heeft. In hoeverre moet ik mezelf dat aantrekken? Op een gegeven moment leer je dat te relativeren en los te laten.” Misschien had ze de heiligheid van haar gezin ook wat minder makkelijk moeten loslaten dan had ze nu niet hoeven huilen over de boze dorpsbewoners die haar virtueel de les lezen. Het is te hopen dat Steven ergens nog een greintje zelfrespect vindt, want deze hele vertoning is voor alle toeschouwers eigenlijk gewoon ongemakkelijk om aan te zien.
