Wie dacht dat de Shownieuws-studio een veilige huiskamer was kwam deze week bedrogen uit. Een discussie over een Afghaanse taekwondocoach ontspoorde razendsnel in een persoonlijke veldslag waarin woorden harder vlogen dan feiten. Midden in de storm stond Sandra Schuurhof die haar collega Guido den Aantrekker neerzette als een rechter met een wel heel dubieuze vergelijking.
Het begon nog braaf. De coach uit de documentaire Hila voorbij de Taliban was weer vrijgelaten en dat voelde als een opluchting. Voor de betrokken vrouw en voor Hila Noorzai. Aan tafel werd hardop afgevraagd of de arrestatie iets te maken had met de uitzending. Niemand kon het bewijzen. Dat woord werd een refrein. “Dat is niet aangetoond”, klonk het, met de stelligheid van iemand die de deur dicht wil houden.
Maar toen ging het mis. Guido veegde de nuance van tafel en suggereerde dat je zoiets “bijna op je vingers kunt natellen”. Sandra beet van zich af en hield vol dat we het simpelweg niet weten. De temperatuur steeg. Argumenten maakten plaats voor aannames. VPN’s, geheime diensten en morele plichten werden in één adem genoemd.
Het echte breekpunt kwam toen de verantwoordelijkheid ter sprake kwam. Moet je mensen beschermen tegen hun eigen keuzes. Sandra vond van niet en draaide het om. “Dan doe jij net zoveel aan onderdrukking als de Taliban doet.” Een zin die bleef hangen als koude rook. Guido schoot overeind. “Dit vind ik echt een opmerking die niet kan.”
Wat volgde was geen debat meer maar een loopgravenoorlog. Wie kent die vrouw echt. Wie praat vanuit een veilige Haagse bubbel. Wie heeft recht van spreken. De woorden werden grover. “Deze mensen hebben echt een kutleven”, sneerde Guido. Sandra hield voet bij stuk. Afghaanse vrouwen weten volgens haar heel goed welk risico ze nemen.
En toen kwam de klap na. Bram Moszkowicz gooide olie op het vuur met een opmerking die de sfeer definitief deed kantelen. “Jij bent net de Taliban.” Guido lachte schamper terug. “Ja, ik ben Mister Taliban.”
