Terwijl Peter Gillis in Nederland alweer folders en praatjes klaar heeft liggen over zon, zee en rendement trekken ze in Kroatië een heel ander gezicht. In het slaperige kustplaatsje Rovanjska klinkt geen applaus, maar gemor. En niet zo’n beetje ook. Het megalomane vakantiepark Azure Bay blijkt daar vooral een bron van irritatie, wantrouwen en opgetrokken wenkbrauwen.
Wie denkt dat Gillis even ongestoord een paar honderd huisjes, een jachthaven en een zogenaamd privéstrand uit de grond kan stampen heeft buiten de lokale politiek gerekend. Burgemeester Stipe Vulić van de gemeente Jasenice liet er geen misverstand over bestaan. Volgens hem is er helemaal niets officieel aangevraagd. Geen mapje. Geen stempel. Geen handtekening. Alleen grote woorden en gladde beloftes die vooral goed klinken aan de bar of in een verkoopvideo.
Wat de plannen extra wrang maakt is dat Gillis in zijn promotiepraatjes schermt met zaken die in Kroatië simpelweg niet bestaan. Een privéstrand bijvoorbeeld. In Kroatië zijn stranden van iedereen. Punt. Daar kun je geen lintje omheen knopen en er ‘eigen terrein’ op plakken. Ook een jachthaven op die plek is juridisch kansloos. De burgemeester zei het onomwonden en zonder diplomatieke franje.
Het wrange is dat dit allemaal al eerder is geprobeerd door anderen. Grote dromen. Mooie renders. En dan uiteindelijk de stilte nadat blijkt dat regels geen suggesties zijn. In de wandelgangen daar hoor je inmiddels vooral cynische grapjes. Weer zo’n buitenlandse investeerder die denkt dat de zon alles zachter maakt, inclusief wetgeving.
Voorlopig blijft het bij praatjes en plaatjes. Geen vergunningen. Geen goedkeuring. Geen spa in aanbouw. En zolang dat zo is kan Gillis zijn Kroatische droom net zo goed in dezelfde la leggen als zijn eerdere luchtkastelen. .
Mooi zo, eindelijk iemand met gelijk gezond verstand, hou die a.u.b. buiten de deur voordat hij dat land verpest, met zijn walgelijke parken.