Het vonnis is nog maar net droog of de volgende ronde dreigt zich al aan te dienen. Marco Borsato mag dan juridisch zijn vrijgesproken de stilte na de storm voelt allesbehalve vredig. In de wandelgangen van Hilversum horen we al wat hierna komt. Want wie denkt dat dit dossier netjes in een la verdwijnt, onderschat hoe rancune werkt als ze zich eenmaal vastbijt.
Volgens de kenners is het speelveld nog verrassend breed. Janine Schuinder zette het recent helder uiteen en noemde droogjes dat er “drie opties” zijn. De tegenaangifte wegens smaad hangt nog boven de markt als een vergeten jas in een overvolle garderobe. Wordt hij opgehaald of blijft hij hangen tot iemand hem alsnog aantrekt. Het Openbaar Ministerie houdt de kaarten tegen de borst en Marco zelf ook. En dat is geen toeval.
Dyantha Brooks denkt hardop dat Marco vooral vooruit wil. “Ik denk dat Marco het heel graag achter zich wil laten en het jaar schoon wil beginnen.” Dat klinkt nobel, bijna spiritueel, maar in medialand geldt vaak een andere wet: wie zwijgt, laat ruimte voor anderen om het verhaal te kapen.
En daar wringt het. Want Bart Ettekoven gooit in shownieuws een ander balletje op. Hij vraagt zich hardop af of Marco niet eerst afwacht “of de moeder en het ‘slachtoffer’ nog een interview geven.” Waarop Janine alleen maar kan beamen: “Dat zou kunnen.” Twee woorden, acht letters, maar ze hangen als een dreigende wolk boven het geheel.
Die moeder en dochter zouden immers nog met “een soort wrok” zitten. En wrok zoekt geen rechtbank meer die zoekt een bank een camera en een presentator die begrijpend knikt. Je hoeft geen mediaprofessor te zijn om te raden waar die route eindigt. Een belletje, een redactievergadering, en voor je het weet schuiven ze aan bij Eva Jinek. Dat vooruitzicht alleen al kan genoeg zijn om iemand in beweging te krijgen.
Want stel je voor dat zij eerst spreken. Dan staat Marco Borsato opnieuw met de rug tegen de muur, vrijspraak of niet. In dat licht is het helemaal niet gek om te denken dat hij zelf het initiatief neemt zijn verhaal nog één keer gladstrijkt en hoopt dat het publiek eindelijk verzadigd raakt.
De vraag is dus niet of iemand gaat praten, maar wie het eerste woord krijgt. En in de wereld van roddel en reputatie is timing alles. Soms wint niet degene met gelijk, maar degene met de beste zendtijd.
Zielig figuur, alles voor de aandacht.
Groot gelijk! Bij de rechtzaak was ze niet opgeroepen en dus niet gewenst.
Waardoor alleen de verdachte zijn verhaal kon doen. Zij heeft er absoluut recht op om alsnog ook haar weerwoord te kunnen geven.