Sommige televisiefiguren hebben een merkwaardig talent om zichzelf week na week dieper in de nesten te werken. Monique Hansler lijkt daar inmiddels een studie van te hebben gemaakt. Waar de ene kijker haar nog probeert te begrijpen heeft de andere allang afgehaakt. Het oordeel is hard, maar eensgezind: betweterig, dwingend en altijd overtuigd van haar eigen gelijk. Zelfs mensen die normaal niet snel naar het toetsenbord grijpen beginnen inmiddels hun frustratie te ventileren. En dan moet het echte moment nog komen.
Want soms hoef je iemand niet uit te leggen waarom het publiek hem of haar zat is. Soms zegt één zin genoeg. John de Bever die ogenschijnlijk voor de gezelligheid even kwam aanwaaien, maar onbedoeld het spreekwoordelijke mes op tafel legde. Monique duidelijk in haar element besloot het ijs te breken met de opmerking: “Ik had je een stuk langer verwacht.” Zo’n zin die je hoort en waarvan je denkt: dit wordt of ongemakkelijk, of legendarisch.
John koos zonder aarzelen voor optie twee. Droog, bijna achteloos, kwam het antwoord: “Ik had jou een stuk knapper verwacht.” Geen stemverheffing, geen theater, geen uitleg. Gewoon dat. Je kon het bijna horen knetteren in de huiskamers. De stilte die volgde was goud waard. Monique’s blik sprak boekdelen, alsof iemand haar net had verteld dat de spiegel al jaren tegen haar liegt.
Online duurde het geen minuut voordat het fragment overal opdook. Mensen die normaal alleen meelezen deden nu fanatiek mee. Eindelijk iemand die niet om haar heen draaide, maar haar rechtstreeks aansprak op dezelfde toon die zij zelf zo graag gebruikt. Het voelde voor velen als een kleine overwinning. Alsof iemand namens het publiek had gezegd wat al weken borrelde.
Het mooie was niet eens de sneer zelf, maar het contrast. Monique, die doorgaans anderen in een hoek zet wist even niet waar ze haar woorden moest laten. Geen weerwoord, geen corrigerend vingertje, geen controle. Alleen een moment waarop duidelijk werd dat zelfverzekerdheid iets anders is dan onaantastbaarheid.
En zo werd John de Bever waarschijnlijk zonder het te plannen, de onverwachte held van de aflevering. Niet omdat hij gemeen was, maar omdat hij precies liet zien dat arrogantie soms alleen een spiegel nodig heeft. Dat maakt geen vrienden, maar wel goede televisie.
Perfect John!
Geweldig John, recht voor zijn raap.