Wie dacht dat Winter Vol Liefde rustig zou opstarten met wat onhandige smalltalk en een kop slappe koffie zat er al in de eerste minuten naast. Nog voor iemand zijn jas had uitgetrokken stond de boel op scherp. En dat lag niet aan de Alpenlucht, maar aan Winter Vol Liefde-deelneemster Claudia die besloot dat een deurbel ook een performance-instrument kan zijn.
Het decor was idyllisch. Oostenrijk, een B&B in Wendling bei Haag, bergen op de achtergrond. Maar zodra Luuk zich via de intercom meldde veranderde de sfeer van winters knus naar pure chaos. Wat volgde was geen “hallo, welkom”, maar een salvo aan gegil en gekreun dat menig kijker deed zoeken naar de volumeknop.
Op sociale media ging het meteen los. Niet over liefde, niet over matchen, maar over dat ene moment. Iemand gooide er een gif van Emma Wortelboer tegenaan met de tekst: “Claudia wanneer Luuk op de bel drukt…”. Een ander tikte instemmend terug: “Beste meme die hierop van toepassing is. Super sterk! 🤣🤣”. En ja, daar bleef het niet bij. “Claudia krijgt al een orgasme van de deurbel lijkt het,” schreef Inge, terwijl Tantepieps het nog plastischer maakte met: “Hahaha, die Claudia loopt nu al te lekken…”. Een kijker met verantwoordelijkheidsgevoel waarschuwde droog: “Zet het volume van uw toestel wat lager zodra Blonde Hans op de deurbel van Claudia drukt.”
Toen de deur eenmaal open was werd het niet meteen rustiger. De begroeting was een wervelwind van herhalingen en halve zinnen. “Mag ik jou knuffelen?”, vroeg Luuk, waarop Claudia zonder aarzeling reageerde: “Ja, ja, doe maar. Hoi, welkom.” Alsof ze elkaar al jaren kenden, of juist helemaal niet.
Binnen ging het tempo vrolijk door. Claudia gaf Luuk direct opties alsof hij in een escape room was beland. “Jij mag kiezen. Wil je de red room of wil je de green room?” Geen uitleg, geen context, gewoon kiezen. Luuk hield zich opvallend staande en probeerde het moment achteraf te duiden. “Ik zag een kleurig persoon ik zag een persoon met diepgang en ik voelde me warm, welkom en prettig.”
Claudia zelf lijkt vooral te leven op een standje hoger. Haar huis is een explosie van kleur, haar energie kent geen pauzeknop. Ze is daar open over. “Ik heb heel veel levensvreugde. Ik hou van het leven. Het is niet altijd zo geweest. Het is waarschijnlijk juist daarom dat ik zoveel plezier heb.” En voor wie zich afvraagt of er ook nog iets te drinken is: zeven kratten bier en meer dan veertig flessen wijn staan al klaar.
Of Luuk daar de winter van zijn leven gaat beleven of gillend de bergen af vlucht, zal de tijd leren. Eén ding staat vast. De toon is gezet en de kijker weet weer waarom dit programma elk jaar garant staat voor momenten die je niet snel vergeet.
